Γέρων Νίκων ο Νεοσκητιώτης (Ιερά Καλύβη Αγίου Σπυρίδωνα, Νέα Σκήτη Αγίου Όρους).

Ο Γέρων Νίκων γεννήθηκε και μεγάλωσε στo Μενίδι Αττικής. Είχε την ευλογία να έχει γέροντα στα πρώτα του βήματα στον μοναχισμό, τον μακαριστό γέροντα Εφραίμ τον Φιλοθεΐτη, (πρ. ηγούμενος της Ι.Μ. Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα των Η.Π.Α.. Σπούδασε Νομική και Θεολογία. Ασχολείται και με την αγιογραφία και τη φωτογραφία. Μονάζει στο Άγιο Όρος τα τελευταία 30 χρόνια.

Σημείωση: Το παρακάτω βίντεο είναι ομιλία του Γέροντος Νίκωνα στις 16 Οκτωβρίου 2021 στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου Δήμου Αγίου Δημητρίου Αθηνών με θέμα ''Σκληρή Αγάπη''.

Ένας σύγχρονος θεολόγος και φιλόσοφος.


Από αριστερά Χρήστος Γιανναράς (καθ. Φιλοσοφίας), π. Παντελεήμων Μανουσάκης (καθ. Φιλοσοφίας στο Καθολικό Κολλέγιο Τιμίου Σταυρού Βοστώνης), π. Νικόλαος Λουδοβίκος.


Ο πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Λουδοβίκος γεννήθηκε στο Βόλο. Σπούδασε ψυχολογία, παιδαγωγική, θεολογία και φιλοσοφία στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, το Παρίσι (Σορβόννη (Paris 4) και Institut Catholique de Paris) και το Cambridge. Είναι διδάκτορας Θεολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1990).

Εργάστηκε στο Ερευνητικό Κέντρο για τον Αρχέγονο Χριστιανισμό Tyndale House του Cambridge και δίδαξε ή έδωσε σεμινάρια στο Κέντρο Προχωρημένων Θεολογικών και Θρησκευτικών Σπουδών (C.A.R.T.S.) της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Cambridge, στο Πανεπιστήμιο του Durham, δίνοντας επίσης διαλέξεις και σε άλλα Παν/μια ή Ερευνητικά Κέντρα.

Σήμερα είναι καθηγητής της Δογματικής και της Φιλοσοφίας στην Ανωτάτη Εκκλησιαστική Σχολή Θεσσαλονίκης, επιστημονικός συνεργάτης-συγγραφέας στο μεταπτυχιακό Θεολογικό πρόγραμμα του Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου και part-time λέκτορας στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου του Cambridge. Έργα του σε μορφή βιβλίου: Η Ευχαριστιακή Οντολογία (Δόμος, Αθήνα 1992), Η κλειστή πνευματικότητα και το νόημα του εαυτού (Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1999).

(Πηγή: www.armosbooks.gr)

Μία πολύ ωφέλιμη ομιλία του π. Νικολάου στην Ιερά Μονή οσίου Δαυίδ στην Εύβοια (01-08-2021).

Ο όσιος Παΐσιος για τις δοκιμασίες και ασθένειες στη ζωή του ανθρώπου.

Με αφορμή την εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και το νόημα του Σταυρού στη ζωή μας..

Κάνετε κλικ στο παρακάτω πλαίσιο για να διαβάσετε το κείμενο.

Ο ''Άνθρωπος του Θεού'' και το δάκρυ του νέου στον θερινό.

Οι καλές ταινίες και τα καλά βιβλία σε αλλάζουν για πάντα! "Ο άνθρωπος του Θεού" είναι μια ταινία όπου και ξένος να είσαι με την πίστη, θα σταθείς και θα σκεφτείς!

Στο σενάριο αγάπησα τις λεπτομέρειες! Όπως το γεγονός που γράφουν όλες οι βιογραφίες του Αγίου, πως στην προσευχή του στην Παναγία μας, της μιλούσε στον πληθυντικό!

Αγάπησα που είδα στην οθόνη το γεγονός που από μικρή μ' είχε συγκλονίσει όταν το διάβασα κι αν έλλειπε θα ήταν βασική παράλειψη. Ο Άγιος όταν ήταν διευθυντής της Ριζαρείου σχολής και αρρώστησε ο οικονόμος, σηκωνόταν την νύχτα και καθάριζε κρυφά απ' όλους τις τουαλέτες, προκειμένου να μην χάσει την δουλειά του!

Αγάπησα τις ανθρώπινες ώρες του πόνου του Αγίου και του πικρού "γιατί" που ξεστομίζουμε όλοι στον πόνο και την αδικία όταν γίνεται εναντίον μας. Μόνο που ο Άγιος, κι αυτό διαφαίνεται ξεκάθαρα στην ταινία, το εξέφραζε μόνο τις ώρες της προσευχής για λίγο κι αμέσως συνέχιζε με την ευχή του Ιησού και τις μετάνοιες...Το βασανιστικό "γιατί" του καθένα μας επανέρχεται με την δυνατή σκηνή του τέλους στο νοσοκομείο, όταν ο τετραπληγικός ασθενής που νοσηλεύεται στον ίδιο θάλαμο ρωτά τον άνθρωπο του Θεού, για ποιον λόγο είναι στη ζωή αφού είναι σ' αυτή την κατάσταση. Για να ακουστεί: "Είναι μια ερώτηση που θα έπρεπε να κάνει κάθε άνθρωπος στον εαυτό του"...

Καθόλου επιτηδευμένα με μικρές λεπτομέρειες διακρίνεις την αγάπη του Αγίου για το καθετί! Για τα λουλούδια, για τα δέντρα, για τον σωματικό πόνο, για τα παιδιά, για τους αλλόθρησκους, για τους διώκτες του, για τους επαίτες και πονεμένους.

Οι σχέσεις που "χτίζει" είναι σχέσεις καρδιάς, για αυτό ακόμα κι όσοι τον αντιπαθούν όταν τον ζήσουν έρχονται "εις εαυτόν". Η μουσική, η φωτογραφία, τα σκηνικά είναι όλα αντάξια της βιογραφίας! Όσο για τον κ. Άρη Σερβετάλη δεν είναι απλώς η υποκριτική του δεινότητα σημαντική. Είναι ένας πιστός που ήξερε, που ένιωθε, που ασκήτεψε-ασκήθηκε για να αποδώσει την μεγάλη μορφή του Αγίου Νεκταρίου και πραγματικά χαριτώθηκε! Εξέπεμπε την γλυκύτητα και την απαλότητα της αγιότητας! Ήθελες να διαπεράσεις το πανί, να γονατίσεις μπροστά του και να εξομολογηθείς! Νιώθω πως σε ώρες προσωπικής μου ταραχής θα ανατρέχω στην ηρεμία της μορφής του σ' αυτή την ταινία.

Είναι και ο Άγιος Νεκτάριος σκάνδαλο για την ανθρώπινη λογική και τα ανθρώπινα μέτρα! Τόση σιωπή και αγάπη σε τόση συκοφαντία και λάσπη... Τόσος άδικος πόνος! Υπάρχει στην ταινία μια σκηνή που του λένε: Αν εγώ ήμουν στην θέση σας, μ' όλα αυτά που σας έκαναν δεν θα ξαναπατούσα στην εκκλησία και απαντά: "Αλίμονο αν η πίστη μου εξαρτάται από τους ανθρώπους". Όλη η ταινία βοά πως η γαλήνη του Χριστού είναι ο μοναδικός αληθινός τόπος χαράς!

Αν με άκουγαν οι συντελεστές και οι δημιουργοί της ταινίας για τους κόπους τους και για "μπράβο" θα ήθελα μόνο να μεταφέρω μια σκηνή από το θερινό σινεμά. Ανοίγουν τα φώτα και δίπλα μου, στην απέναντι σειρά, κάθεται ένας νεαρός 20-22 χρόνων, από την όψη καθόλου εκκλησιόπαιδο, μάλλον τον "Λάζαρο" (από το "Είσαι το ταίρι μου") πήγε να δει, με σκυμμένο το κεφάλι να κλαίει διακριτικά! Έμεινε σ' αυτή την θέση μέχρι που έφυγα. "Τι έπαθες, τι κατάλαβες;" ρωτούσε η κοπέλα δίπλα του. Σιωπή! Ποιος νοιάζεται για κριτικές και εισιτήρια; Έστω ένας να έσκυψε μέσα του... Και θα είναι πολλοί! Να το δείτε και να αφεθείτε...

(Πηγή: antifono.gr)

Μία ταινία για τον άγιο Νεκτάριο στους κινηματογράφους...

Πρεμιέρα στους κινηματογράφους για την ταινία ''Ο άνθρωπος του Θεού'' (Man of God) στις 24 Αυγούστου, όπου ο Άρης Σερβετάλης υποδύεται τον άγιο Νεκτάριο. Μεταξύ άλλων γνωστών και καταξιωμένων ηθοποιών, στην ταινία πρωταγωνιστεί και ο Mickey Rourke (Μίκι Ρουρκ).

Η ταινία της Yelena Popociv ενθουσίασε και συγκίνησε το κοινό. Ο Άρης Σερβετάλης σε μία θαυμάσια και βιωματική ερμηνεία μεταφέρει στο κοινό το πρόσωπο του αγίου Νεκταρίου, τις δοκιμασίες και τους διωγμούς που υπέστη, αλλά και την σταθερή του πίστη στον Θεό.

Όπως έγραψε και ο τηλεκριτικός Ιάσων Τριανταφυλλίδης για την ερμηνεία του βασικού πρωταγωνιστή Άρη Σερβετάλη ''...δεν ερμηνεύει απλώς έναν ρόλο, ούτε καν αυτό που έλεγαν παλιά γίνεται ο ρόλος του, είναι κάτι πιο πάνω και πιο βαθύ...

Στην ουσία ο Άρης Σερβετάλης παίρνει από το χέρι την ταινία, η οποία διαθέτει ένα πλάτος αλλά ελάχιστα βάθος, και την οδηγεί στα πιο βαθιά κι ουσιαστικά μονοπάτια του μυαλού και της καρδιάς, δηλαδή στην πίστη''.

Διαβάστε παρακάτω ένα κείμενο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου στην Πεμπτουσία όπου αναφέρεται στην ταινία μέσα από τα δικά του μάτια.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μιλάει για τον εκκλησιασμό...

Στις μέρες μας ο κόσμος εκκλησιάζεται ολοένα και λιγότερο. Βέβαια, το ζητούμενο δεν είναι ένας ναός γεμάτος από κόσμο που δεν γνωρίζει γιατί εκκλησιάζεται, αλλά ένα συνειδητοποιημένο ποίμνιο, ένας συνειδητοποιημένος κόσμος. Αυτός ο κόσμος ακόμη κι αν είναι λίγος, σημασία έχει πως θα γνωρίζει για ποιον λόγο έρχεται στην Εκκλησία. Αυτό σημαίνει μάλιστα μία σταθερή αναφορά του στο πρόσωπο του Χριστού με τον Οποίο συνεχώς θα γνωρίζεται και συνεχώς θα εκπλήσσεται. Γιατί ο Τριαδικός Θεός, ο Θεός της ιστορίας μας είναι ένας εκπλήσσων Θεός!

Το γεγονός ότι ο κόσμος δεν εκκλησιάζεται, έχουμε την εντύπωση πως είναι σημείο των καιρών μας. Κι όμως δεν είναι έτσι. Είναι κάτι που συμβαίνει ήδη από τον 4ο αιώνα! Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος σε μία ομιλία του αναφέρεται στον εκκλησιασμό.

Για να διαβάσετε το κείμενο κάνετε κλικ στο παρακάτω τετραγωνάκι.