28.11.2022

Η λατρεία εντός της Εκκλησίας.

(Με τον π. Βασίλειο Καλλιακμάνη, καθηγητή Ηθικής και Ποιμαντικής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης)

(Πηγή: www.aparchi.gr)

21.11.2022

Όσιος Ιάκωβος ἐν Εὐβοίᾳ.

(22 Νοεμβρίου)

20.11.2022

Η εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου.

Η ευσεβής Άννα σύζυγος του Ιωακείμ, πέρασε τη ζωή της χωρίς να μπορέσει να τεκνοποιήσει, καθώς ήταν στείρα. Μαζί με τον Ιωακείμ προσευχόταν θερμά στον Θεό να την αξιώσει να φέρει στον κόσμο ένα παιδί, με την υπόσχεση ότι θα αφιέρωνε το τέκνο της σε Αυτόν. Πράγματι, ο Πανάγαθος Θεός όχι μόνο της χάρισε ένα παιδί, αλλά την αξίωσε να φέρει στον κόσμο τη γυναίκα που θα γεννούσε το Μεσσία, το Σωτήρα μας Ιησού Χριστό. Όταν η Παναγία έγινε τριών χρόνων, σύμφωνα με την παράδοση, η Άννα και ο Ιωακείμ, κρατώντας την υπόσχεσή τους, την οδήγησαν στο Ναό και την παρέδωσαν στον αρχιερέα Ζαχαρία. Ο αρχιερέας παρέλαβε την Παρθένο Μαρία και την οδήγησε στα Άγια των Αγίων, όπου δεν έμπαινε κανείς εκτός από τον ίδιο, επειδή γνώριζε έπειτα από αποκάλυψη του Θεού το μελλοντικό ρόλο της Αγίας κόρης στην ενανθρώπιση του Κυρίου. Στα ενδότερα του Ναού η Παρθένος Μαρία έμεινε δώδεκα χρόνια. Όλο αυτό το διάστημα ο αρχάγγελος Γαβριήλ προμήθευε την Παναγία με τροφή ουράνια. Εξήλθε από τα Άγια των Αγίων, όταν έφθασε η ώρα του Θείου Ευαγγελισμού.

(Πηγή: www.saint.gr)

16.11.2022

Σύγχρονες προκλήσεις της Εκκλησίας.

(π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, θεολόγος - εκπαιδευτικός & Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Κέρκυρας. )

Πηγή: (www.aparchi.gr)

12.11.2022

Γιατί δεν εκκλησιάζεσαι;

(Ιωάννου του Χρυσοστόμου)

Παρ᾿ ὅλα αὐτά, λίγοι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ ἔρχονται στὴν ἐκκλησία. Τί θλιβερό! Στοὺς χοροὺς καὶ στὶς διασκεδάσεις τρέχουμε πρόθυμα. Τὶς ἀνοησίες τῶν τραγουδιστῶν τὶς ἀκοῦμε μὲ εὐχαρίστηση. Τὶς αἰσχρολογίες τῶν ἠθοποιῶν τὶς ἀπολαμβάνουμε γιὰ ὦρες, δίχως νὰ βαριόμαστε. Καὶ μόνο ὅταν μιλάει ὁ Θεός, χασμουριόμαστε, ξυνόμαστε καὶ ζαλιζόμαστε. Μὰ καὶ στὰ ἱπποδρόμια, μολονότι δὲν ὑπάρχει στέγη γιὰ νὰ προστατεύει τοὺς θεατὲς ἀπὸ τὴ βροχή, τρέχουν οἱ περισσότεροι σὰν μανιακοί, ἀκόμα κι ὅταν βρέχει ραγδαῖα, ἀκόμα κι ὅταν ὁ ἄνεμος σηκώνει τὰ πάντα. Δὲν λογαριάζουν οὔτε τὴν κακοκαιρία οὔτε τὸ κρύο οὔτε τὴν ἀπόσταση. Τίποτα δὲν τοὺς κρατάει στὰ σπίτια τους. Ὅταν, ὅμως, πρόκειται νὰ πᾶνε στὴν ἐκκλησία, τότε καὶ τὸ ψιλόβροχο τοὺς γίνεται ἐμπόδιο. Κι ἂν τοὺς ρωτήσεις, ποιὸς εἶναι ὁ Ἀμὼς ἢ ὁ Ὀβδιού, πόσοι εἶναι οἱ προφῆτες ἢ οἱ ἀπόστολοι, δὲν μποροῦν ν᾿ ἀνοίξουν τὸ στόμα τους. Γιὰ τ᾿ ἄλογα, ὅμως, τοὺς τραγουδιστὲς καὶ τοὺς ἠθοποιοὺς μποροῦν σὲ πληροφορήσουν μὲ κάθε λεπτομέρεια. Εἶναι κατάσταση αὐτή;

Γιορτάζουμε μνῆμες ἁγίων, καὶ σχεδὸν κανένας δὲν παρουσιάζεται στὸ ναό. Φαίνεται πὼς ἡ ἀπόσταση παρασύρει τοὺς χριστιανοὺς στὴν ἀμέλεια· ἢ μᾶλλον ὄχι ἡ ἀπόσταση, ἀλλὰ ἡ ἀμέλεια μόνο τοὺς ἐμποδίζει. Γιατί, ὅπως τίποτα δὲν μπορεῖ νὰ ἐμποδίσει αὐτὸν ποὺ ἔχει ἀγαθὴ προαίρεση καὶ ζῆλο νὰ κάνει κάτι, ἔτσι καὶ τὸν ἀμελῆ, τὸν ρᾴθυμο καὶ ἀναβλητικὸ ὅλα μποροῦν νὰ τὸν ἐμποδίσουν.

Οἱ μάρτυρες ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ τὴν Ἀλήθεια, κι ἐσὺ λογαριάζεις μία τόσο μικρὴ ἀπόσταση; Ἐκεῖνοι θυσίασαν τὴ ζωή τους γιὰ τὸ Χριστό, κι ἐσὺ δὲν θέλεις οὔτε λίγο νὰ κοπιάσεις; Ὁ Κύριος πέθανε γιὰ χάρη σου, κι ἐσὺ Τὸν περιφρονεῖς; Γιορτάζουμε μνῆμες ἁγίων, κι ἐσὺ βαριέσαι νὰ ἔρθεις στὸ ναό, προτιμώντας νὰ κάθεσαι στὸ σπίτι σου; Καὶ ὅμως, πρέπει νὰ ἔρθεις, γιὰ νὰ δεῖς τὸ διάβολο νὰ νικιέται, τὸν ἅγιο νὰ νικάει, τὸ Θεὸ νὰ δοξάζεται καὶ τὴν Ἐκκλησία νὰ θριαμβεύει.

«Μὰ εἶμαι ἁμαρτωλός», λές, «καὶ δὲν τολμῶ ν᾿ ἀντικρύσω τὸν ἅγιο». Ἀκριβῶς ἐπειδὴ εἶσαι ἁμαρτωλός, ἔλα ἐδῶ, γιὰ νὰ γίνεις δίκαιος. Ἢ μήπως δὲν γνωρίζεις, ὅτι καὶ αὐτοὶ ποὺ στέκονται μπροστὰ στὸ ἱερὸ θυσιαστήριο, ἔχουν διαπράξει ἁμαρτίες; Γι᾿ αὐτὸ οἰκονόμησε ὁ Θεὸς νὰ ὑποφέρουν καὶ οἱ ἱερεῖς ἀπὸ κάποια πάθη, ὥστε νὰ κατανοοῦν τὴν ἀνθρώπινη ἀδυναμία καὶ νὰ συγχωροῦν τοὺς ἄλλους.

«Ἀφοῦ, ὅμως, δὲν τήρησα ὅσα ἄκουσα στὴν ἐκκλησία», θὰ μοῦ πεῖ κάποιος, «πῶς μπορῶ νὰ ἔρθω πάλι;». Ἔλα νὰ ξανακούσεις τὸν θεῖο λόγο. Καὶ προσπάθησε τώρα νὰ τὸν ἐφαρμόσεις. Ἂν βάλεις φάρμακο πάνω στὸ τραῦμα σου καὶ δὲν τὸ ἐπουλώσει τὴν ἴδια μέρα, δὲν θὰ ξαναβάλεις καὶ τὴν ἑπόμενη; Ἂν ὁ ξυλοκόπος, ποὺ θέλει νὰ κόψει μία βελανιδιά, δὲν κατορθώσει νὰ τὴ ρίξει μὲ τὴν πρώτη τσεκουριά, δὲν τὴ χτυπάει καὶ δεύτερη καὶ πέμπτη καὶ δέκατη φορά; Κάνε κι ἐσὺ τὸ ἴδιο.

Ἀλλά, θὰ μοῦ πεῖς, σ᾿ ἐμποδίζουν νὰ ἐκκλησιαστεῖς ἡ φτώχεια καὶ ἡ ἀνάγκη νὰ ἐργαστεῖς. Ὅμως δὲν εἶναι εὔλογη καὶ τούτη ἡ πρόφαση. Ἑφτὰ μέρες ἔχει ἡ ἑβδομάδα. Αὐτὲς τὶς ἑφτὰ μέρες τὶς μοιράστηκε ὁ Θεὸς μαζί μας. Καὶ σ᾿ ἐμᾶς ἔδωσε ἕξι, ἐνῷ γιὰ τὸν ἑαυτό Του ἄφησε μία. Αὐτὴ τὴ μοναδικὴ μέρα, λοιπόν, δὲν δέχεσαι νὰ σταματήσεις τὶς ἐργασίες;

Καὶ γιατί λέω γιὰ ὁλόκληρη μέρα; Ἐκεῖνο ποὺ ἔκανε στὴν περίπτωση τῆς ἐλεημοσύνης ἡ χήρα του Εὐαγγελίου, τὸ ἴδιο κάνε κι ἐσὺ στὴ διάρκεια αὐτῆς τῆς μιᾶς μέρας. Ἔδωσε ἐκείνη δυὸ λεπτὰ καὶ πῆρε πολλὴ χάρη ἀπὸ τὸ Θεό. Δάνεισε κι ἐσὺ δυὸ ὧρες στὸ Θεό, πηγαίνοντας στὴν ἐκκλησία, καὶ θὰ φέρεις στὸ σπίτι σου κέρδη ἀμέτρητων ἡμερῶν. Ἂν ὅμως δὲν δέχεσαι νὰ κάνεις κάτι τέτοιο, σκέψου μήπως μ᾿ αὐτή σου τὴ στάση χάσεις κόπους πολλῶν ἐτῶν. Γιατὶ ὁ Θεός, ὅταν περιφρονεῖται, γνωρίζει νὰ σκορπίζει τὰ χρήματα ποὺ συγκεντρώνεις μὲ τὴν ἐργασία τῆς Κυριακῆς.

Μὰ κι ἂν ἀκόμα ἔβρισκες ὁλόκληρο θησαυροφυλάκιο γεμάτο ἀπὸ χρυσάφι καὶ ἐξ αἰτίας του ἀπουσίαζες ἀπὸ τὸ ναό, θὰ ἦταν πολὺ μεγαλύτερη ἡ ζημιά σου· καὶ τόσο μεγαλύτερη, ὅσο ἀνώτερα εἶναι τὰ πνευματικὰ ἀπὸ τὰ ὑλικά. Γιατί τὰ ὑλικὰ πράγματα, κι ἂν ἀκόμα εἶναι πολλὰ καὶ τρέχουν ἄφθονα ἀπὸ παντοῦ, δὲν τὰ παίρνουμε στὴν ἄλλη ζωή, δὲν μεταφέρονται μαζί μας στὸν οὐρανό, δὲν παρουσιάζονται στὸ φοβερὸ ἐκεῖνο βῆμα τοῦ Κυρίου. Ἀλλὰ πολλὲς φορές, καὶ πρὶν ἀκόμα πεθάνουμε, μᾶς ἐγκαταλείπουν. Ἀντίθετα, ὁ πνευματικὸς θησαυρὸς ποὺ ἀποκτοῦμε στὴν ἐκκλησία, εἶναι κτῆμα ἀναφαίρετο καὶ μᾶς ἀκολουθεῖ παντοῦ.

«Ναί, ἀλλὰ μπορῶ», λέει κάποιος ἄλλος, «νὰ προσευχηθῶ καὶ στὸ σπίτι μου». Ἀπατᾷς τὸν ἑαυτό σου, ἄνθρωπε. Βεβαίως, εἶναι δυνατὸν νὰ προσευχηθεῖς καὶ στὸ σπίτι σου· εἶναι ἀδύνατον ὅμως νὰ προσευχηθεῖς ἔτσι, ὅπως προσεύχεσαι στὴν ἐκκλησία, ὅπου ὑπάρχει τὸ πλῆθος τῶν πατέρων καὶ ὅπου ὁμόφωνη κραυγὴ ἱκεσίας ἀναπέμπεται στὸ Θεό. Δὲν σὲ ἀκούει τόσο πολὺ ὁ Κύριος ὅταν Τὸν παρακαλεῖς μόνος σου, ὅσο ὅταν Τὸν παρακαλεῖς ἑνωμένος μὲ τοὺς ἀδελφούς σου. Γιατὶ στὴν ἐκκλησία ὑπάρχουν περισσότερες πνευματικὲς προϋποθέσεις ἀπ᾿ ὅσες στὸ σπίτι. Ὑπάρχουν ἡ ὁμόνοια, ἡ συμφωνία τῶν πιστῶν, ὁ σύνδεσμος τῆς ἀγάπης, οἱ εὐχὲς τῶν ἱερέων. Γι᾿ αὐτό, ἄλλωστε, οἱ ἱερεῖς προΐστανται τῶν ἀκολουθιῶν· γιὰ νὰ ἐνισχύονται μὲ τὶς δυνατότερες εὐχὲς τοὺς οἱ ἀσθενέστερες εὐχὲς τοῦ λαοῦ, κι ἔτσι ὅλες μαζὶ ν᾿ ἀνεβαίνουν στὸν οὐρανό.

Ὅταν προσευχόμαστε ὁ καθένας χωριστά, εἴμαστε ἀνίσχυροι· ὅταν ὅμως συγκεντρωνόμαστε ὅλοι μαζί, τότε γινόμαστε πιὸ δυνατοὶ καὶ ἑλκύουμε σὲ μεγαλύτερο βαθμὸ τὴν εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ. Κάποτε ὁ ἀπόστολος Πέτρος βρισκόταν ἁλυσοδεμένος στὴ φυλακή. Ἔγινε ὅμως θερμὴ προσευχὴ ἀπὸ τοὺς συναγμένους πιστούς, κι ἀμέσως ἐλευθερώθηκε. Τί θὰ μποροῦσε, ἑπομένως, νὰ εἶναι πιὸ δυνατὸ ἀπὸ τὴν κοινὴ προσευχή, ποῦ ὠφέλησε κι αὐτοὺς ἀκόμα τοὺς στύλους τῆς Ἐκκλησίας;

12.11.2022

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος απευθυνόμενος στους γονείς για τα παιδιά.

08.11.2022

Αδικήθηκε, συκοφαντήθηκε...

Αδικήθηκε, συκοφαντήθηκε, κατακρίθηκε. Και τί κατάφεραν οι συκοφάντες του; Την αγιότητά του! Γνώριζε πως ο δρόμος του είναι το σταθερό βάδισμα πάνω στο ευαγγέλιο. Αυτόν τον δρόμο αγάπησε, αυτόν τον δρόμο επέλεξε και αυτόν βάδισε. Κι ας λυσσομανούσαν δεξιά κι αριστερά όσοι τον πολέμησαν. Ο δρόμος του δεν εξαρτήθηκε από τη συμπεριφορά των κακόβουλων ανθρώπων. Ο δρόμος του χριστιανού δεν εξαρτάται από την συμπεριφορά των συκοφαντών.

08.11.2022

Άγιος Νεκτάριος

(Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος)

03.11.2022

Ο Μακαριστός Μητροπολίτης Σισανίου & Σιατίστης Παύλος για την ανατροφή των παιδιών.

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

30.10.2022

Ένα συγκινητικό βίντεο για την τριακονταετή διακονία του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου.

27.10.2022

Με αφορμή το ευαγγέλιο της Κυριακής Ε' Λουκά (30.10.2022)

(Πηγή: www.aparchi.gr)

24.10.2022

Το Απολυτίκιο του Αγίου Δημητρίου.

Χρόνια πολλά!

22.10.2022

Όταν ακούσετε για πολέμους ...

(Αγίου Λουκά του Ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας)

Ακούσατε σήμερα τα λόγια του Χριστού: «Ὅταν δέ ἀκούσητε πολέμους καί ἀκοάς πολέμων, μή θροεῖσθε˙ δεῖ γάρ γενέσθαι, ἀλλ' οὔπω τό τέλος. Ἐγερθήσεται γάρ ἔθνος ἐπί ἔθνος καί βασιλεία ἐπί βασιλείαν, καί ἔσονται σεισμοί κατά τόπους, καί ἔσονται λιμοί και ταραχαί. Παραδώσουσι γάρ ὑμᾶς εἰς συνέδρια καί ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν δαρήσεσθε» (Μαρκ. 13, 7-9).

Καθώς ακούγατε, όλοι νιώθατε τι είναι ο πόλεμος, μόλις τώρα ζήσαμε τον φοβερό πόλεμο. Ακούτε και τώρα ειδήσεις για πολέμους, γιατί γίνονται αιματηροί εμφύλιοι πόλεμοι στη Κίνα, στην Ελλάδα. Συνεχίζεται ο κατακτητικός πόλεμος, ο καταραμένος πόλεμος στην Ινδονησία, συνεχίζεται ο εμφύλιος πόλεμος στην Ινδία. Ακούτε και τώρα για πόλεμο, ακούτε ειδήσεις για πολέμους, μια και η γη είναι γεμάτη από διαδόσεις για νέο φοβερό πόλεμο. Τρομακτικά, συνταρακτικά είναι αυτά τα νέα, όμως ο Κύριος λέει: «μή θροεῖσθε».

Να είστε ήρεμοι, να μην ταράττεστε, γιατί έτσι πρέπει να γίνει, διότι αυτό δεν μπορεί να μη γίνει. Εμείς δεν γνωρίζουμε πότε θα γίνει αυτό, όμως ο Κύριος είπε ότι αυτό πρέπει να γίνει. Πρέπει να συμβεί αυτό το τόσο τρομακτικό, το να εγερθεί ένα έθνος κατά του άλλου έθνους, το ένα βασίλειο κατά του άλλου βασιλείου, πρέπει να συμβούν λιμός, αναστατώσεις, εθνικές αναταραχές. Ωστόσο αυτές οι αναταραχές και τώρα υπάρχουν. Και όλα αυτά είναι αρχή ασθενειών, δεδομένου ότι οι φρικτές επιδημικές ασθένειες είναι συνήθεις συνέπειες του πολέμου και του λιμού˙ όπου πόλεμος, όπου λιμός, εκεί και ασθένειες. Αυτό είναι φοβερό, όμως, σε όλα αυτά ο Κύριος λέει: «μή θροεῖσθε».

Οφείλει να γίνει αυτό, το οποίο αποκαλύφθηκε στον μεγάλο απόστολο Ιωάννη τον Θεολόγο, στο νησί της Πάτμου. Σε αυτόν φανερώθηκε το τέλος του κόσμου, σε αυτόν παρουσιάστηκαν τρομακτικές, φοβερές εικόνες. Είδε ο άγιος Ιωάννης ἐπί τήν δεξιάν τοῦ καθημένου ἐπί τοῦ θρόνου βιβλίον γεγραμμένον ἔσωθεν καί ἔξωθεν, κατεσφραγισμένον σφραγίσιν ἑπτά. Καί εἶδεν ἄγγελον... κηρύσσοντα˙ τς ἄξιος ἀνοῖξαι τό βιβλίον καί λύσαι τάς σφραγίδας αὐτοῦ; (Αποκ. 5, 1-2).

Κανείς δεν μπορούσε να λύσει τις σφραγίδες. Ο άγιος Ιωάννης έκλαιγε πικρά˙ πώς είναι δυνατόν αυτό, κανείς να μην μπορεί να ανοίξει τις επτά σφραγίδες; Και του είπε ένας από τους πρεσβύτερους οι οποίοι περιέβαλλαν τον θρόνο: «Μην κλαις, ιδού έρχεται ο Αμνός του Θεού, ο Οποίος θυσιάστηκε για τη ζωή του κόσμου. Αυτός θα τις ανοίξει». Και τότε εμφανίστηκε ο Αμνός του Θεού και άρχισε να ανοίγει τις σφραγίδες.

«Καί εἶδον, καί ἰδού ἵππος λευκός, καί ὁ καθήμενος ἐπ' αὐτόν ἔχων τόξον˙ καί ἐδόθη αὐτῷ στέφανος, καί ἐξῆλθε νικῶν καί ἵνα νικήσῃ» (Αποκ. 6, 2). Ποιος είναι αυτός ο καβαλάρης; Είναι εκείνος στον οποίο δόθηκε η νίκη, εκείνος, στον οποίο έχει δοθεί να νικάει στο όνομα του Χριστού. «Καί ὅτε ἤνοιξε τήν σφραγίδα τήν δευτέραν, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῲου λέγοντος˙ ἔρχου. Καί ἐξῆλθεν ἄλλος ἵππος πυρρός, καί τῷ καθημένῳ ἐπ' αὐτόν ἐδόθη αὐτῷ λαβεῖν τήν εἰρήνην ἐκ τῆς γῆς καί ἵνα ἀλλήλους σφάξωσιν, καί ἐδόθη αὐτῷ μαχαίρα μεγάλη. Καί ὅτε ἤνοιξε τήν σφραγῖδα τήν τρίτην, ἤκουσα τοῦ τρίτου ζῲου λέγοντος, ἔρχου. Καί εἶδον, καί ἰδού ἵππος μέλας, καί ὁ καθήμενος ἐπ' αὐτόν ἔχων ζυγόν ἐν τῇ χειρί αὐτοῦ˙ καί ἤκουσα ὡς φωνήν ἐν μέσῳ τῶν τεσσάρων ζῷων λέγουσαν˙ χοῖνιξ σίτου δηναρίου, καί τρεῖς χοίνικες κριθῆς δηναρίου˙ καί τό ἔλαιον καί τόν οἶνον μή ἀδικήσῃς» (Αποκ. 6, 3-6).

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ο καβαλάρης στο μαύρο άλογο αναγγέλει φοβερό λιμό, όταν θα πουλούν το σιτάρι και το κριθάρι έναντι τεράστιων ποσών. «Τό ἔλαιον καί τόν οἶνον μή ἀδικήσῃς» - μην τα στερείτε από εκείνους οι οποίοι είναι άγιοι.

«Καί ὅτε ἤνοιξε τήν σφραγίδα τήν τετάρτην, ἤκουσα τοῦ δευτέρου ζῲου λέγοντος˙ ἔρχου. Καί εἶδον, καί ἰδού ἵππος χλωρός, καί ὁ καθήμενος ἐπάνω αὐτοῦ, ὄνομα αὐτῷ ὁ θάνατος, καί ὁ ᾅδης ἠκολούθει μετ' αὐτοῦ˙ καί ἐδόθη αὐτῷ ἐξουσία ἐπί τό τέταρτον τῆς γῆς, ἀποκτεῖναι ἐν ῥομφαίᾳ καί ἐν λιμῷ καί ἐν θανάτῳ καί ὑπό τῶν θηρίων τῆς γῆς» (Αποκ. 6, 7-8).

Να εκείνο που θα συμβεί πριν από την παρουσία του Χριστού. Ιδού οι τέσσερις σφραγίδες των φοβερών αποκαλύψεων του καβαλάρη: ο καβαλάρης επάνω στο άσπρο άλογο, επάνω στο κοκκινωπό, επάνω στο μαύρο και το πιο φοβερό - επάνω στο κίτρινο άλογο και θα είναι ο θάνατος, ο λιμός, ο τρόμος και ο φόβος. Πότε θα γίνουν αυτά, ασφαλώς εμείς δεν το γνωρίζουμε, αφού ο Κύριος είπε ότι αυτό είναι γνωστό μόνο στον Ουράνιο Πατέρα. Σε εμάς όμως υπέδειξε μία σειρά σημείων, σύμφωνα με τα οποία είναι δυνατό να αντιληφθούμε ότι πλησιάζει αυτή η ώρα.

Ο άγιος απόστολος Παύλος λέει στην επιστολή του προς τον Τιμόθεο: «Τοῦτο δέ γινωσκε, ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις ἐνστήσονται καιροί χαλεποί˙ ἔσονται γάρ οἱ ἄνθρωποι φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι, ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι, ἀφιλάγαθοι, προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἤ φιλόθεοι» (Β΄ Τιμ. 3, 1-4).

Αυτά σάς εἶναι γνωστά. Τα γνωρίζετε. Παρ' όλα αυτά ο Κύριος λέει: «μή θροεῖσθε˙ δεῖ γάρ γενέσθαι». Ο Κύριος μας λέει: όμως εσείς να προσέχετε τους εαυτούς σας, όταν θα τα δείτε όλα αυτά, όταν θα νιώσετε, ότι πλησιάζει η ημέρα εκείνη. Να μην ταράσσεστε, να προσέχετε τους εαυτούς σας. Να προσέχετε, ώστε να μην είστε μεταξύ εκείνων για τους οποίους η Δευτέρα παρουσία του Χριστού θα είναι ανεκδιήγητος φόβος, ο οποίος θα κλονίζει τις ασεβείς ψυχές τους. Να προσέχετε, ώστε να μην είστε μεταξύ εκείνων οι οποίοι αναμένουν την αιώνια καταδίκη. Να προσέχετε, να προετοιμάζεστε, να είστε πάντοτε έτοιμοι για εκείνη την φοβερή ημέρα. Να εξομολογείσθε ενώπιον του Θεού τις αμαρτίες σας, να εξαγνίσετε τις ψυχές σας, να μετανοήσετε, να εξαγνιστείτε με βαθειά μετάνοια.

Και αν το κάνετε αυτό, και εάν στην ζωή σας είστε αγνοί, καλοί χριστιανοί, να μην ταράσσεστε, ακόμα και αν οι αμαρτωλοί ταράσσονται, γιατί για εσάς έχουν ειπωθεί τα λόγια του ευαγγελιστή Λουκά: «Ἀρχομένων δέ τούτων γίνεσθαι ἀνακύψατε καί ἐπάρατε τάς κεφαλάς ὑμῶν, διότι ἐγγίζει ἡ ἀπολύτρωσις ὑμῶν» (Λουκ. 21, 28).

Να ποια θα πρέπει να είναι η ψυχική σας κατάσταση. Να μην ταράσσεστε. Ούτε να αντιμετωπίσετε με σύγχυση, με ταραγμένη ψυχή εκείνο, το οποίο σύμφωνα με τα λόγια του Χριστού, σύμφωνα με τα λόγια των αποστόλων, θα προηγηθεί της Φοβεράς Κρίσεως. Να μην ταράσσεστε, μόνο να προσέχετε τους εαυτούς σας, να προετοιμάζεστε, ώστε χωρίς τρόμο, χωρίς ταραχή, αλλά χαρούμενα, με το κεφάλι ψηλά, να υποδεχτείτε εκείνη την ώρα, γιατί αυτή θα είναι η ώρα της απολυτρώσεώς σας.

Αμήν.

19.10.2022

Κατάθλιψη...

(Πηγή: www.aparchi.gr)

17.10.2022

Ο επιστήμονας της NASA που έγινε Επίσκοπος.

14.10.2022

Ο Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος αναφέρεται στο ευαγγέλιο της Κυριακής Δ' Λουκά (16.10.2022).

10.10.2022

Αμβλώσεις και Εκκλησία.

(Πέτρος Παναγιωτόπουλος, Επίκουρος καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ.)

Πηγή: www.aparchi.gr)


06.10.2022

Η ζήλια.

Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος

05.10.2022

Επιστροφή σε έναν Θεό που συγχωρεί και περιμένει...

03.10.2022

Εορτή αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου.

(3 Οκτωβρίου)

Ο Άγιος Διονύσιος καταγόταν από την πόλη των Αθηνών. Έζησε και μαρτύρησε τα χρόνια που αυτοκράτορας ήταν ο Δομετιανός. Διακρίθηκε για τη φιλοσοφική του κατάρτιση κα τη βαθιά του καλλιέργεια.

Αρχικά ήταν ειδωλολάτρης και μέλος της Βουλής του Αρείου Πάγου. Το κήρυγμα όμως του Αποστόλου Παύλου άγγιξε την παιδευμένη και ευαίσθητη ψυχή του και βαπτίσθηκε. Αργότερα διαδέχθηκε στον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών τον ευσεβή Ιερόθεο. Επιβραβεύθηκε από το θεό για τη χριστιανική του δράση με το χάρισμα να επιτελεί θαύματα.

Περιόδευσε σε πολλά μέρη της Δύσης, όπου κήρυξε τον ευαγγελικό λόγο και ερμήνευσε τις ιερές γραφές. Όταν έφθασε στο Παρίσι συνελήφθη και αργότερα αποκεφαλίσθηκε. Μαζί του μαρτύρησαν και δύο μαθητές του, ο Ρουστικός και ο Ελευθέριος. Ο ηγεμόνας της περιοχής έδωσε εντολή να μη θάψει κανείς τα άγια λείψανα των μαρτύρων, όμως κάποιοι χριστιανοί τα φύλαξαν και όταν δεν υπήρχε πλέον φόβος τα ενταφίασαν με τιμές.

Κατά την άποψη του Μιχαήλ Ι. Γαλανού «εἰς τὰ συναξάρια ὅμως, καὶ εἰς τὸ Μηναῖον αὐτὸ ἐν τῷ ἑορτολογίῳ τῆς τρίτης Ὀκτωβρίου, τελεῖται ἀνατροπὴ τῆς ἱστορικῆς... ἀληθείας» (Γαλανού Ι. Μιχαήλ, Οι βίοι των Αγίων, μην Οκτώβριος, Αθήναι 1951, σελ. 22). Σύμφωνα με τον παραπάνω συγγραφέα, η άποψη, κατά την οποία ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης μαρτύρησε στο Παρίσι, είναι εσφαλμένη.

Ο Άγιος Διονύσιος υπήρξε συγγραφέας πλήθους θεολογικών συγγραμμάτων, από τα όποια παραθέτουμε σε μετάφραση ορισμένα λόγια του, σχετικά με την Αγιότητα, τη Βασιλεία και την Κυριότητα του Θεού: «Αγιότητα, λοιπόν, είναι κατά τη γνώμη μας η καθαρότητα η ασημάδευτη από οποιοδήποτε μίασμα, η πλήρης και ολότελα άσπιλη. Βασιλεία είναι η τακτοποίηση κάθε ορίου, κάθε τάξης, κανονισμού, κατάστασης . Κυριότητα δεν είναι μόνο η υπεροχή πάνω στους χειρότερους, άλλο και η συνολική των καλών και αγαθών και πλήρης ολοκτησία, καθώς και η αληθινή και αμετάβλητη βεβαιότητα. Γι΄ αυτό και η κυριότητα ετυμολογείται από το "κύρος" και το "κύριο" και το "κυρίευαν". Θεότητα είναι η πρόνοια που θεάται τα πάντα και με τέλεια αγαθότητα "περιθέει" (περιέχει) και συνέχει τα πάντα, τα γεμίζει με τον εαυτό της και υπερέχει από όλα όσα απολαμβάνουν τα δώρα της πρόνοιας της» (Διονυσίου Αρεοπαγίτου, «Περί Θείων Ονομάτων». Εκδόσεις Π. Πουρναρά).

Περισσότερες και πιο συγκεκριμένες ιστορικές πληροφορίες για τη ζωή του Αγίου Διονυσίου δεν έχουμε πλην αυτών των λίγων που προαναφέραμε. Τα υπόλοιπα που αναφέρουν ορισμένοι Συναξαριστές ανήκουν στα πλαίσια της παραδόσεως και μόνο.

Ύστερα από την με αριθμ. 22/30 Σεπτεμβρίου 1999 μ.Χ. εγκύκλιο της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, η μνήμη του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου συμπεριελήφθηκε να τιμάται επιπρόσθετα και στις 12 Οκτωβρίου όπου και ορίσθηκε να τιμάται η Σύναξη των εν Αθήναις Αγίων.

(Πηγή: www.saint.gr)

01.10.2022
1 Οκτωβρίου: Παγκόσμια ημέρα τρίτης ηλικίας.
''Θα εγερθείς με σεβασμό ενώπιον ανθρώπου, που έχει λευκή την κόμη, και θα τιμήσεις το πρόσωπο του γέροντος, και θα φοβάσαι πάντοτε τον Θεόν σου'' (Λευιτικό, 19,32).

01.10.2022

Γιατί θέλεις να κυριαρχείς και να εξουσιάζεις τους άλλους;

Με τον Αρχιμ. Εφραίμ Παναούση, ηγούμενο της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής Αττικής

(Πηγή: www.aparchi.gr)

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

Ωφέλιμοι Λόγοι.

Tρεις είναι οι μεγάλοι φράχτες που κρατούν τον άνθρωπο μακριά από την αμαρτία:
η συνείδηση, ο φόβος του Θεού και η ντροπή του κόσμου.
Αν αυτούς τους φράχτες τους ξεπεράσουμε και τους αγνοήσουμε, χαθήκαμε!

Άγιος Βησσαρίων ο Αγαθωνίτης

27.09.2022

Είναι επίκαιρο το ευαγγέλιο;

Με τον π. Θεμιστοκλή Μουρτζανό, θεολόγο-εκπαιδευτικό και Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της Ιεράς Μητροπόλεως Κέρκυρας

(Πηγή: www.aparchi.gr)

21.09.2022

Η Δημιουργία και το προπατορικό αμάρτημα.

(Με τον π. Ιάκωβο Κανάκη, Πρωτοσύγκελλο της Ιεράς Μητροπόλεως Γορτυνίας και Μεγαλουπόλεως)

(Πηγή: www.aparchi.gr)

19.09.2022

Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος μιλά για τους Αγίους Παΐσιο, Πορφύριο και Ιάκωβο.

13.09.2022

Ἐπὶ τοῦ ξύλου τοῦ Σταυροῦ...

Με τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Προικοννήσου κ. Ιωσήφ

(Πηγή: www.aparchi.gr)

09.09.2022

Η βάση μιας υγιούς συζυγικής σχέσης.

Με τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους Γέροντα Βαρθολομαίο.

(Πηγή: www.aparchi.gr)

08.09.2022

Απολυτίκιο Γενεσίου Θεοτόκου.

08.09.2022

Γέρων Παΐσιος για την την τεκνογονία και τις εκτρώσεις.

(Με αφορμή την εορτή του Γενεσίου της Θεοτόκου).

Η ανθρώπινη λογική στο θέλημα του Θεού για την τεκνογονία.

Πολλές φορές ανδρόγυνα μου εκφράζουν την ανησυχία τους για το θέμα της τεκνοποιίας και ζητούν την γνώμη μου. Άλλα σκέφτονται να κάνουν ένα - δυο παιδιά και άλλα θέλουν να αποκτήσουν πολλά παιδιά. Αυτό όμως που τους συμφέρει είναι να αφήνουν το θέμα της τεκνοποιίας στον Θεό. Να εμπιστεύονται την ζωή τους στην θεία Πρόνοια και να μη βάζουν δικά τους προγράμματα. Πρέπει να πιστεύουν ότι ο Θεός, που φροντίζει για τα πετεινά του ουρανού, πολύ περισσότερο θα φροντίσει για τα δικά τους παιδιά...

Μερικοί προσπαθούν πρώτα να τακτοποιήσουν όλα τα άλλα και ύστερα να σκεφθούν για παιδιά. Δεν λαμβάνουν υπ' όψιν τους καθόλου τον Θεό. Άλλοι πάλι λένε: «σήμερα είναι δύσκολη η ζωή· ένα παιδί φθάνει, γιατί και αυτό με δυσκολία το μεγαλώνεις», και δεν κάνουν άλλα παιδιά. Δεν καταλαβαίνουν πόσο αμαρτάνουν μ' αυτήν την τοποθέτηση, γιατί δεν αφήνονται με εμπιστοσύνη στον Θεό. Ο Θεός έχει σπλάγχνα. Μόλις δει ότι δεν μπορούν να ανταποκριθούν, δεν του είναι δύσκολο να μην τους δώσει άλλα παιδιά.

Ξεκινούν πολλοί να παντρευτούν, χωρίς να σκεφθούν ότι πρέπει να έχουν και ως σκοπό να κάνουν παιδιά και να τα αναθρέψουν χριστιανικά. Δεν θέλουν πολλά παιδιά, για να μην έχουν σκοτούρες, και έχουν στα διαμερίσματα σκυλιά, γατιά....
Για πολλούς που ζουν κοσμικά η οικογένεια σήμερα δεν έχει νόημα. Γι' αυτό ή δεν παντρεύονται ή παντρεύονται και δεν κάνουν παιδιά ή σκοτώνουν τα παιδιά με τις εκτρώσεις, και έτσι μόνοι τους εξαφανίζουν το σόι τους. Δηλαδή μόνοι τους καταστρέφονται· δεν τους καταστρέφει ο Θεός. Ενώ οι πιστοί, που τηρούν τις εντολές του Θεού, δέχονται την θεία Χάρη, γιατί ο Θεός είναι υποχρεωμένος κατά κάποιον τρόπο να τους βοηθάει στα δύσκολα χρόνια που ζούμε...


Οι εκτρώσεις είναι φοβερή αμαρτία.

- Γέροντα, κάποια κυρία σαράντα χρόνων, που έχει μεγάλα παιδιά, είναι έγκυος τριών μηνών. Ο άνδρας της την απειλεί πως, αν δεν κάνει έκτρωση, θα την χωρίσει.
- Αν κάνει έκτρωση, θα την πληρώσουν τα άλλα παιδιά τους με αρρώστιες και ατυχήματα. Σήμερα οι γονείς σκοτώνουν τα παιδιά με τις εκτρώσεις και δεν έχουν την ευλογία του Θεού. Παλιά, αν γεννιόταν ένα παιδάκι άρρωστο, το βάπτιζαν, πέθαινε αγγελούδι, και ήταν πιο ασφαλισμένο. Είχαν οι γονείς και άλλα γερά παιδιά, είχαν και την ευλογία του Θεού. Τώρα γερά παιδιά τα σκοτώνουν με τις εκτρώσεις και διατηρούν στην ζωή άλλα που είναι αρρωστημένα. Τρέχουν οι γονείς στην Αγγλία, στην Αμερική να τα θεραπεύσουν. Και συνεχίζεται μετά να γεννιούνται πιο άρρωστα, γιατί και αυτά, αν ζήσουν και κάνουν οικογένεια, μπορεί να γεννήσουν πάλι άρρωστα παιδιά, οπότε τι βγαίνει; Ενώ, αν γεννούσαν μερικά παιδιά, δεν θα έτρεχαν τόσο πολύ για το ένα, το άρρωστο, θα πέθαινε και θα πήγαινε αγγελούδι....
Πόσες χιλιάδες έμβρυα σκοτώνονται κάθε μέρα! Η έκτρωση είναι φοβερή αμαρτία. Είναι φόνος, και μάλιστα πολύ μεγάλος φόνος, γιατί σκοτώνονται αβάπτιστα παιδιά. Πρέπει να καταλάβουν οι γονείς ότι η ζωή αρχίζει από την στιγμή της συλλήψεως.

Η αλήθεια για τις εκτρώσεις
αντικειμενική ενημέρωση για όσα πρέπει να γνωρίζουμε
Εκδόσεις "Ορθόδοξος Κυψέλη"
* Από το βιβλίο του Γέροντος «ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΖΩΗ», εκδ. Ιερού Ησυχαστηρίου «Ευαγγελιστής Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσ/νίκης
.

05.09.2022

Βάζει ταμπέλες η Εκκλησία;

Το τατουάζ είναι αμαρτία;

(Με τον Μητροπολίτη Ν. Ιωνίας κ. Γαβριήλ)

02.09.2022

Η βάση μιας υγιούς συζυγικής σχέσης.

(Πηγή: www.aparchi.gr)

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

26.08.2022

Εις μνήμη του μακαριστού Μητροπολίτου Διοκλείας Κάλλιστου Ware.

Πριν από δύο ημέρες (24.08.2022) εκοιμήθη ο Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Ware. Μέχρι το 1958 ήταν Αγγλικανός λαϊκός και ορθόδοξος βαπτίστηκε σε ηλικία 24 ετών. Έκανε λαμπρές σπουδές στη φιλολογία και θεολογία. Το 1965 χειροτονήθηκε διάκονος, το 1966 ιερέας και το 1982 βοηθός Επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μεγάλης Βρετανίας. Είχε λάβει τιμητικές διακρίσεις και υπήρξε συγγραφές θεολογικών βιβλίων.

Ο Μητροπολίτης Κάλλιστος Ware αποτελεί μία από τις μεγάλες προσωπικότητες στον χώρο της θεολογίας και αρκετά από τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί στην ελληνική γλώσσα.


Κάνετε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο για να ακούσετε τον μακαριστό Μητροπολίτη Κάλλιστο Ware να μιλάει για την πορεία του προς την ορθοδοξία.

Πηγή: www.pemptousia.gr


21.08.2022

Έτσι φεύγει η κατάθλιψη...

(Όσιος Πορφύριος)

17.08.2022

Αγάπη σ' αγαπάω...

Ένα τραγούδι του καθηγητή της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. και μουσικού καλλιτέχνη Χρυσόστομου Σταμούλη, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει συνεργασίες με τον Μίκη Θεοδωράκη, Μελίνα Κανά, Γεράσιμο Ανδρεάτο κ.ά. καταξιωμένους καλλιτέχνες.

14.08.2022

Ιερές υμνωδίες από την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

13.08.2022

Εμφάνιση της Παναγίας στον όσιο Παΐσιο.

03.08.2022

Ιερός Δεκαπενταύγουστος.

(Πηγή: www.pemptousia.gr)

ΙΟΥΛΙΟΣ

29.07.2022

Εναλλακτικές μορφές οικογένειας.

19.07.2022

Σύμφωνο συμβίωσης...

Ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους π. Βαρθολομαίος μιλάει για το σύμφωνο συμβίωσης..

(Πηγή: www.aparchi.gr)

13.07.2022

Γάμος: Δέσμευση ή πραγματική ελευθερία.

(Πηγή: www.aparchi.gr)

05.07.2022

Η ανατρεπτική ηθική της Εκκλησίας.

(Πηγή: www.aparchi.gr)

ΙΟΥΝΙΟΣ

28.06.2022

Τα βήματα του αποστόλου Παύλου στην Ελλάδα.

27.06.2022

Τα αίτια και η θεραπεία της κατάθλιψης.

Με την κ. Μαγδαληνή Τσολάκη, νευρολόγο, ψυχίατρο και καθηγήτρια Νευρολογίας της Ιατρικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

Πηγή: www.aparchi.gr

27.06.2022

Εγκύκλιος της Ιεράς Συνόδου.

Τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί οἱ ψευδοπροφῆτες
(14/6/2022).


Αριθμ. Πρωτ. 2967
Αριθμ.Διεκπ. 1163
Αθηνησι τη' 14ῃ Ἰουνίου 2022

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 3060

Πρός
τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα
τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Θέμα: «Τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί οἱ ψευδοπροφῆτες»

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

Μία ἑβδομάδα μετά τήν Ἑορτή τῆς Πεντηκοστῆς, κατά τήν ὁποία φανερώθηκε ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ στὸν κόσμο, τιμοῦμε τά γεννήματα αὐτῆς τῆς «καινῆς κτίσεως» τῆς Χάριτος, τῆς Ἐκκλησίας δηλαδή, πού εἶναι ὅλοι οἱ Ἅγιοι τοῦ Θεοῦ, οἱ ἀληθινά Πνευματοφόροι ἄνθρωποι.

Τό Πανάγιο Πνεῦμα εἶναι ἡ πηγή τῆς Ἁγιότητος καί ὅλων τῶν χαρισμάτων. Χαρίζει τήν θεοποιό Χάρη ἀνάλογα μέ τήν πνευματική κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου «καθώς βούλεται» . Κατά τούς θεοφόρους Πατέρες ἡ ἐργασία τῶν ἐντολῶν καί ἡ προσευχή εἶναι αἰτίες χορηγήσεως τῆς ἐνεργείας τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. «Κατ' ἀναλογίαν τῆς ἐργασίας τῶν ἐντολῶν», γράφει ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ Ἀσκητής, ὄχι οἱ ἀκροατές, ἀλλά οἱ ποιητές τοῦ νόμου θά γίνουν κατοικητήρια τοῦ Παναγίου Πνεύματος . Κατά τήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων, αὐτό στό ὁποῖο μποροῦμε νά μετάσχουμε δέν εἶναι ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ἡ ἐνέργεια. Αὐτή ἡ ἐνέργεια ὀνομάζεται θεοποιός Χάρη, Φῶς καί Πνεῦμα Θεοῦ καί ὁδηγεῖ τόν ἄνθρωπο στήν θέωση . Οἱ ταπεινοί γίνονται ἀποδέκτες τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ. Μόνον αὐτοί μποροῦν νά ἀποφανθοῦν μετά βεβαιότητος γιά τά παρόντα καί τά μέλλοντα, νά διακρίνουν ποῦ ὑπάρχει ἀλήθεια καί ποῦ τό ψεῦδος. Οἱ Ἅγιοι καί θεόπτες τῶν χαρισμάτων δέν κομπάζουν, ἀλλά ταπεινώνονται ἀκόμη περισσότερο μετά τήν θεία Ἐπίσκεψη. Ἀντίθετα, οἱ στερούμενοι τῆς Χάριτος εἶναι ψευδοπροφῆτες, πλανῶντες καί πλανώμενοι, λύκοι βαρεῖς μή φειδόμενοι τῶν λογικῶν προβάτων τῆς Ἐκκλησίας καί διακατέχονται ἀπό πνεῦμα ὑπερηφανείας καί κενοδοξίας. Τό φαινόμενο αὐτό τῶν ψευδοαγίων ὑπάρχει σέ κάθε ἐποχή.

Στήν Παλαιά Διαθήκη ὁ Θεός ἔδωσε πολλούς καί μεγάλους προφῆτες. Ὅπως παρατηρεῖ ὁ σοφός Σολομώντας, ἡ Σοφία τοῦ Θεοῦ κατά καιρούς μεταβαίνοντας σέ ὅσιες ψυχές κατασκευάζει φίλους Θεοῦ καί προφῆτες . Ὅμως ταυτόχρονα παρουσιάσθηκαν καί πολλοί ψευδοπροφῆτες στόν λαό τοῦ Ἰσραήλ . Ἤδη ἀπό τήν ἀρχή ὁ Κύριος προειδοποίησε τόν λαό Του γι' αὐτούς καί ἔδωσε ὡς χαρακτηριστικό σημάδι ἀναγνωρίσεώς τους τήν παρέκκλιση ἀπό τήν ἀληθινή πίστη . Οἱ ψευδοπροφῆτες δέν μιλοῦσαν «ἀπό στόματος Κυρίου» , ἀλλά «ἀπό καρδίας αὐτῶν» . Δέν τούς ἀπέστελλε ὁ Θεός καί αὐτοί ἔσπευδαν νά προφητεύουν, δέν λαλοῦσε πρός αὐτούς ὁ Θεός καί αὐτοί προφήτευαν . Γιά νά ἀρέσουν καί νά γίνουν ἀποδεκτοί χρησιμοποιοῦσαν τήν κολακεία. Ἐνῶ ἔβλεπαν ὅτι ὁ λαός εἶχε ἀπωθήσει τόν λόγο τοῦ Κυρίου, τοῦ προφήτευαν ὅτι θά ἀπολαμβάνει πραγματική εἰρήνη . Ἀποτέλεσμα ἦταν νά ἐξαπατοῦν τόν λαό μέ τίς ψευδεῖς προφητεῖες τους καί νά τόν ὁδηγοῦν στήν καταστροφή . Γι' αὐτό στό τέλος καταντροπιάζονταν, γίνονταν καταγέλαστοι καί ἔπεφταν σέ τέλεια καταφρόνηση καί ἀνυποληψία ἀπό τόν λαό . Ἐμφανίζονταν «ὡς ἀλώπεκες ἐν ταῖς ἐρήμοις» . Δηλαδή ὅπως οἱ ἀλεποῦδες ἀγαποῦν νά κυκλοφοροῦν σέ ἔρημα μέρη, ἔτσι καί οἱ ψευδοπροφῆτες ἐμφανίζονταν κατ' ἐξοχήν σέ ἐποχές κατά τίς ὁποῖες ὁ λαός λόγῳ τῆς ἀσέβειας καί τῆς ἁμαρτίας εἶχε ἐρημωθεῖ ἀπό τήν θεία Χάρη καί προστασία. Στήν Καινή Διαθήκη ὁμοίως «πολλοί ψευδοπροφῆται ἐξεληλύθασιν εἰς τόν κόσμον» . Ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ἤδη ἀπό τήν ἀρχή τοῦ κηρύγματός Του, στήν ἐπί τοῦ Ὄρους Ὁμιλία, ἐφιστᾶ τήν προσοχή τῶν πιστῶν ἀναφορικά μέ τούς ψευδοπροφῆτες, οἱ ὁποῖοι ἔρχονται πρός αὐτούς μέ ἐνδύματα προβάτων, ἀλλά ἀπό μέσα εἶναι ἅρπαγες λύκοι . Τά ἁμαρτωλά ἔργα τους ἀποτελοῦν τρανές ἀποδείξεις ὅτι δέν εἶναι δοχεῖα τῆς Χάριτος τοῦ Θεοῦ . Μάλιστα ὁ Χριστός ἔχει προφητεύσει ὅτι ὅσο θά περνοῦν τά χρόνια καί θά πληθαίνει ἡ ἀνομία, θά αὐξάνονται οἱ ψευδοπροφῆτες καί πολλούς θά παρασύρουν στίς πλάνες τους . Χαρακτηριστικό τους γνώρισμα εἶναι νά δημιουργοῦν στήν Ἐκκλησία διχοστασίες καί σκάνδαλα, νά ἐνεργοῦν ἀντίθετα πρός τήν διδαχή τῆς παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας, νά μήν ὑπηρετοῦν τόν Κύριο, ἀλλά τά προσωπικά τους συμφέροντα καί νά χρησιμοποιοῦν τά κολακευτικά καί εὐγενικά λόγια γιά νά ἐξαπατήσουν τίς καρδιές τῶν ἀγαθῶν ἀνθρώπων . Μέ ἕνα λόγο οἱ ψευδοπροφῆτες καί ὅλοι γενικά οἱ πλανεμένοι ἄνθρωποι εἶναι τά ζιζάνια πού φύτευσε ὁ διάβολος στόν ἀγρό τοῦ Κυρίου γιά νά μήν τελεσφορήσει τό ἔργο τῆς θείας Οἰκονομίας γιά τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων .

Στήν σημερινή ἐποχή πλήθυναν οἱ ἐντός τῆς Ἐκκλησίας ψευδοπροφῆτες, οἱ ὁποῖοι ἔχουν παρασύρει ἕναν ἀριθμό πιστῶν καί κινδυνεύουν νά καταλήξουν σέ σχίσμα ἤ αἵρεση. Ἄλλοι ἀπό αὐτούς ἔχουν αὐτοδιορισθεῖ διδάσκαλοι καί μελλοντολόγοι καί ταράσσουν τούς πιστούς μέ διάφορες κινδυνολογίες. Ἄλλοι παρερμηνεύουν λόγια συγχρόνων ἤ καί παλαιοτέρων Ἁγίων καί τά παρουσιάζουν σύμφωνα μέ τόν δικό τους τρόπο σκέψης. Ἄλλοι ἀναφέρονται σέ ἀνώνυμους γέροντες ἤ γερόντισσες πού βρίσκονται ἐν ζωῇ, οἱ ὁποῖοι προφητεύουν ἐπικείμενες καταστροφές καί πολέμους καί ἀρκετές φορές μάλιστα θέτουν καί συγκεκριμένες ἡμερομηνίες, καί ὅταν δέν πραγματοποιηθοῦν, ἀντί νά σιωπήσουν ἀπό ντροπή, δέν χάνουν τήν διάθεσή τους, ἀλλά θέτουν ἐκ νέου ἄλλες ἡμερομηνίες. Ἄλλοι ἐπίσης ἐμφανίζουν ἱερά ἀντικείμενα πού δακρύζουν, αἱμορροοῦν καί παρουσιάζουν διάφορα ἄλλα ἔκτακτα καί θαυμαστά φαινόμενα. Ἀσφαλῶς ἡ Ἐκκλησία ἀναμφισβήτητα ἀποδέχεται καί τά ἅγια ἀντικείμενα καί τίς ἅγιες Εἰκόνες καί τήν ἐκδήλωση ποικίλων φαινομένων τῆς θείας Χάριτος διά μέσου αὐτῶν, ὅμως χρειάζεται ἐπίσης πολλή προσοχή καί διάκριση, ἰδίως στήν ἐποχή μας, στήν ὁποία, μέ τήν κυριαρχία τοῦ διαδικτύου, τέτοιες καταστάσεις προβάλλονται ταχύτατα καί γίνονται ἀμέσως γνωστές. Ὁ μεγάλος Ἅγιος καί προφήτης τῶν ἡμερῶν μας, ὁ γέροντας Πορφύριος, παρατηροῦσε ὅτι «αὐτά τά σημεῖα... δέν εἶναι ὅλα θεϊκά. Μερικά ἀπ' αὐτά τά προκαλεῖ ὁ διάβολος μέσῳ τῶν ἀνθρώπων. Χρειάζεται προσοχή» . Γι' αὐτό εἶναι ἀνάγκη νά εἴμαστε πολύ προσεκτικοί σέ ἀνάλογες περιπτώσεις, μήπως πίσω ἀπό αὐτές δέν βρίσκεται τό χέρι τοῦ Θεοῦ, ἀλλά ὁ πονηρός καί ἄνθρωποι πού διακατέχονται ἀπό πνεῦμα πλάνης καί διάθεση αὐτοπροβολῆς, αὐτόκλητοι σωτῆρες, πού δέν ὑπηρετοῦν τό θεῖο θέλημα, ἀλλά τό ἴδιον συμφέρον.

Ἔχοντας αὐτά ὑπ' ὄψιν ἐφιστοῦμε τήν προσοχή τῶν πιστῶν τῆς Ἐκκλησίας μας· νά μήν παρασύρονται ἀπό τούς διαφόρων εἰδῶν πλάνους καί ἀγύρτες καί ψευδοπροφῆτες, οἱ ὁποῖοι τούς ἀποσποῦν ἀπό τόν κύριο σκοπό τους, τήν πρόοδο στήν ὀρθόδοξη πίστη καί τήν πνευματική ζωή, καί στρέφουν τήν προσοχή τους σέ ἀρρωστημένες καταστάσεις καί σέ δραστηριότητες καί ἐνασχολήσεις πού δέν ὠφελοῦν σέ τίποτε, ἀλλά μᾶλλον προξενοῦν θόρυβο καί ταραχή καί σκανδαλισμό καί σχίσιμο τοῦ ἀρράφου χιτῶνος τῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή τοῦ Χριστοῦ.

Ἄς μένουμε πιστοί στήν παράδοση πού ἔχουμε παραλάβει μέσα στήν Ἐκκλησία μας, ἄς ἀποφεύγουμε ὅσους αὐτοαπομονώνονται καί ἄς τιμοῦμε καί ὑπακοῦμε στούς Ποιμένες καί Ἐπισκόπους τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι ἀγρυπνοῦν ὑπέρ ἡμῶν, καί ἄς ἐπιδιώκουμε πρό πάντων «τά τῆς εἰρήνης καί τά τῆς οἰκοδομῆς τῆς εἰς ἀλλήλους» , γιά νά ἀναπαύεται μέσα μας ἡ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος· τοῦ Πνεύματος τῆς Ἀληθείας, τῆς Εἰρήνης καί τῆς Ἑνότητος. Ἀμήν.

Μέ πατρικές εὐχές καί ἀγάπη

† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος
† Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος
† Ὁ Φλωρίνης, Πρεσπῶν καί Ἐορδαίας Θεόκλητος
† Ὁ Κασσανδρείας Νικόδημος
† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος
† Ὁ Σιδηροκάστρου Μακάριος
† Ὁ Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας Ἰωήλ
† Ὁ Ἀργολίδος Νεκτάριος
† Ὁ Θεσσαλιώτιδος καί Φαναριοφερσάλων Τιμόθεος
† Ὁ Μεγάρων καί Σαλαμῖνος Κωνσταντῖνος
† Ὁ Κεφαλληνίας Δημήτριος
† Ὁ Τρίκκης καί Σταγῶν Χρυσόστομος
† Ὁ Καρπενησίου Γεώργιος
Ὁ Ἀρχιγραμματεύς
† Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος

Ἀκριβές Ἀντίγραφον
Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ὁ Ὠρεῶν Φιλόθεος

23.06.2022

Ο φόβος της εκκοσμίκευσης - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός.

13.06.2022

Περί του Αγίου Πνεύματος.

(Πηγή: www.aparchi.gr)

10.06.2022

Με αφορμή την εορτή της Πεντηκοστής.

Ο αρχιμανδρίτης π. Ζαχαρίας από την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ της Αγλλίας μιλάει για την πορεία προς την Πεντηκοστή.

03.06.2022

Τί είναι η παράδοση που τόσο συχνά ακούμε να λένε μέσα στην Εκκλησία;

ΜΑΪΟΣ

26.05.2022

27 Μαΐου τιμάται η μνήμη του οσίου Ιωάννη του Ρώσου.


23.05.2022

Τί είναι η θέωση;

(Πηγή: www.aparchi.gr)

19.05.2022

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Δράμας κυρός Παύλος τραγουδάει ποντιακό τραγούδι στην Σουμελά στις 15 Αυγούστου 2010 ενώπιον της Α.Θ.Π. του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου.

19.05.2022

19 Μαΐου - Γενοκτονία Ποντίων. Κάτι παραπάνω από ένα μνημόσυνο...


Ο Κωνσταντίνος Φωτιάδης γεννήθηκε στο Άνω Ζερβοχώρι της Νάουσας το 1948, από γονείς πρόσφυγες. Το ακαδημαϊκό έτος 1966-1967 πέρασε με υποτροφία στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Στο Πανεπιστήμιο του Tubingen σπούδασε επί δέκα συνολικά εξάμηνα ιστορία, επί οκτώ εξάμηνα Empirische Kulturwissenschaft - εμπειρική και σύγχρονη λαογραφία, κοντά στο διακεκριμένο καθηγητή και ιδρυτή του τμήματος κ. H. Bausinger και για ένα εξάμηνο πολιτικές επιστήμες. Το Δεκέμβριο του 1989 εκλέχτηκε στη Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ. λέκτορας της ιστορίας του ελληνισμού της Ανατολής από τον 15ο αιώνα και εξής. Το 1993 εκλέχτηκε αναπληρωτής καθηγητής της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού στο Παιδαγωγικό Τμήμα Φλώρινας του Α.Π.Θ. Τέλος, το 1997 εκλέχτηκε καθηγητής της Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού στο Α.Π.Θ.. Υπήρξε κοσμήτορας της Παιδαγωγικής Σχολής Φλώρινας, μέλος της οργανωτικής επιτροπής του Α΄ Παγκοσμίου Συμβουλίου του Απόδημου Ελληνισμού, του ΚΕ.ΠΟ.ΜΕ., της Επιτροπής Ποντιακών Μελετών, της Επιστημονικής Επιτροπής του Κέντρου Μελέτης και Ανάπτυξης του Ελληνικού Πολιτισμού της Μαύρης Θάλασσας και της Επιστημονικής Επιτροπής του προγράμματος "Ιάσων" του Α.Π.Θ. για τη διάδοση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης.

(Πηγή: www.biblionet.gr)

12.05.2022

Γέροντας Αρσένιος, Το μυστικό του οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή για νόστιμα φαγητά!

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Ένας αδελφός ρώτησε [τον Γέροντα Αρσένιο τον Σπηλαιώτη τον συνασκητή του οσίου Ιωσήφ του Ησυχαστή]:

Παππού, όταν υπηρετούμε στο διακόνημα, πρέπει να λέμε και την ευχήν;
- Βεβαίως· η ευχή δεν πρέπει να σταματά.

Προσπαθούμε να λέμε συνέχεια την ευχήν, αλλά ο νους μας περισπάται.
- Όταν λέμε την ευχήν όσο μπορούμε, ζορίζουμε και το μυαλό να καταλαβαίνουμε τι λέμε. Αυτό όμως για να το πετύχουμε θέλει πολλήν βίαν. Όμως όταν δουλεύης, λέγε συνέχεια με το στόμα «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με».

Ο νους σίγουρα φεύγει· πάει στην δουλειά ταξιδεύει εδώ ή εκεί· όμως το αυτί ακούει κάτι πιάνει· και σιγά - σιγά το κατεβάζει στην καρδιάν. Αλλά και να μην καταλαβαίνεις εσύ την ευχήν, όμως ο σατανάς καταλαβαίνει πολύ καλά και τρέμει μόνο που ακούει τ' όνομα του Χριστού.

Εχθές μου λέγει ο μάγειρας: «Ευλόγησον, μου κόλλησεν το φαΐ». «Σίγουρα είχες μέσα σου κάποιον κακόν λογισμόν», του απαντώ. «Δεν θυμάμαι, Γέροντα». Τότε λέω: «Ο νους σου κάπου ρέμβαζε και ευχήν γιόκ» (δεν έλεγες). «Μα έχουν αυτά σχέσιν;». «Και μεγάλην σχέσιν· παρατήρησε να δης, όσες φορές λες συνέχεια ευχήν, αν σου κολλήσει ποτέ φαγητό, και να δης και τι γλυκά φαγητά θα κάμνης!».

Ο Γέροντάς μας (Ιωσήφ) [νυν ο όσιος Ιωσήφ Ησυχαστής] συνήθιζε να μας μαγειρεύη. Τον έβλεπα όσην ώραν μαγείρευε, τα μάτια του δεν στέγνωναν από τα δάκρυα. Εκείνην την ώραν που βρισκόταν ο νους του;

Και να 'ξερες τι νόστιμα φαγητά έφτιαχνε! Μέχρι σε πανηγύρια τα καλύβια τον καλούσαν να τους μαγειρεύη.

Από το βιβλίο του Μοναχού Ιωσήφ, ο «Γέρων Αρσένιος ο Σπηλαιώτης, (1886-1983), Συνασκητής του Γέροντος Ιωσήφ του Ησυχαστού».

Πηγή: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ

12.05.2022

Καταργείται ο θάνατος...

Πηγή: www.aparchi.gr

06.05.2022

Ο χορός των Βατοπαιδινών Πατέρων ψάλλει την Αναστάσιμη Ακολουθία.

05.05.2022

Ουκρανία: Η εχθρότητα μεταξύ των αδελφών.

Με τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου όρους...

ΑΠΡΙΛΙΟΣ

30.04.2022

Η απόλυτη ελευθερία...

28.04.2022

Ἅγιος Γρηγόριος Νύσσης - Λόγος εἰς τὴν Φωτοφόρον καὶ Ἁγίαν Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου

1. «Εἶναι δοξασμένος ὁ Θεός» (Λουκ. α´ 68). Ἂς ποῦμε ἐπαινετικὰ λόγια σήμερα στὸ Μονογενῆ Θεό, τὸν δημιουργὸ τῶν οὐρανίων πραγμάτων, Αὐτὸν ποὺ ἔσκυψε στὶς μυστικὲς ἐκτάσεις τῆς γῆς καὶ μὲ τὶς φωτεινὲς ἀκτῖνες Του φώτισε ὅλη τὴν οἰκουμένη. Ἂς ποῦμε ὕμνους σήμερα γιὰ τὴν Ταφὴ τοῦ Μονογενῆ, τὴν Ἀνάσταση τοῦ Νικητῆ, τὴ χαρὰ τοῦ κόσμου, τὴ ζωὴ ὅλων τῶν ἐθνῶν (Ἰωάν. ιστ´ 20, Λουκ. β´ 10). Ἂς ὑμνήσουμε σήμερα αὐτὸν ποὺ φόρεσε τὴν ἁμαρτία (Β´ Κορ. ε´ 21). Ἂς ποῦμε εὔφημα λόγια σήμερα στὸ Θεὸ Λόγο, ποὺ ντρόπιασε τὴ σοφία τοῦ κόσμου (Α´ Κορ. α´ 20) ἐπιβεβαίωσε τὴν πρόρρηση τῶν Προφητῶν, συγκέντρωσε τὸν ὅμιλο τῶν Ἀποστόλων, διέδωσε τὴν πρόσκληση τῆς Ἐκκλησίας καὶ τὴ Χάρη τοῦ Πνεύματος. Διότι νὰ ἡ ἀπόδειξη, ἐμεῖς, ποὺ κάποτε ἤμασταν ξένοι ἀπὸ τὴ βαθειὰ γνώση τοῦ Θεοῦ (Ἐφ. β´ 13,19), γνωρίσαμε τὸν Θεὸ καὶ ἐκπληρώθηκε τὸ γραμμένο, «θὰ θυμηθοῦν καὶ θὰ στραφοῦν στὸν Κύριο ὅσοι κατοικοῦν στὶς ἄκρες της γῆς καὶ θὰ πέσουν νὰ τὸν προσκυνήσουν ὅλες οἱ φυλὲς τῶν ἐθνῶν» (Ψαλμ. κα´ 28).

2. Τί νὰ θυμηθοῦν; Τὴν παλιὰ πτώση, τὴ νέα ἀνάσταση, τὴν ἀρχαία παράβαση καὶ τὴ μετὰ διόρθωση, τὸν θάνατον τῆς Εὔας, τὴ γέννηση τῆς Παρθένου Μαρίας, τὴν ἀποκατάσταση τῶν ἐθνῶν, τὴ συγχώρηση τῶν ἁμαρτωλῶν, τὴν πρόρρηση τῶν Προφητῶν, τὸ κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων, τὴν ἀναγέννηση τῆς κολυμβήθρας (Ἰωαν. ε´ 1-30), τὴν εἴσοδο στὸν παράδεισο, τὴν ἐπιστροφὴ στοὺς οὐρανούς, τὸ δημιουργὸ ποὺ ἀναστήθηκε, Ἐκεῖνον ποὺ ξεντύθηκε ὅσα δὲν τοῦ ἔπρεπαν, Ἐκεῖνον ποὺ μὲ τὴ θεϊκή Του μεγαλοσύνη μετέτρεψε τὸ φθαρτὸ σὲ ἀφθαρσία. Καὶ ποιὰ εἶναι αὐτὰ ποῦ τὰ ἀπομάκρυνε, γιατί δὲν τοῦ ἔπρεπαν; Ἐκεῖνα ποὺ εἶπε ὁ Ἡσαΐας: «Τὸν εἴδαμε καὶ δὲν εἶχε ὀμορφιὰ οὔτε κάλλος, ἀλλὰ τὸ πρόσωπό Του ἦταν ἀτιμασμένο καὶ στερημένο ἀπὸ ὡραιότητα πιὸ πολὺ ἀπὸ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους» (Ἡσ. να´ 2-3).

3. Πότε ἦταν ἀτιμασμένος; Ὅταν συναναστρεφόταν τοὺς ἀσεβεῖς Ἰουδαίους, ποὺ τὸν ἀποκαλοῦσαν Σαμαρείτη καὶ δαιμονισμένο (Ἰωάν. η´ 48). Ὅταν ὁ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης καὶ ὅσοι τοὺς γέννησε τὸ σκοτάδι, κρατοῦσαν αὐτὸν ποὺ δὲ χωράει πουθενὰ γιὰ νὰ τὸν θανατώσουν. Δὲν ἔλεγε ἄδικα ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος γι᾿ αὐτούς, «Ἐσᾶς ποῦ σᾶς γέννησαν οἱ ὀχιές, ποιὸς σὰς συμβούλευσε νὰ ξεφύγετε τὴ μελλοντικὴ ὀργή;» (Ματθ. γ´ 7). Διότι πραγματικὰ θὰ μείνει πάνω τους ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ.

4. Πότε ἦταν ἀτιμασμένος; Ὅταν τὸν ἀντιμετώπιζαν Αὐτόν, τὸ βλαστὸ τῆς ἐπιείκειας, μὲ ῥαπίσματα καὶ ζητοῦσαν ἀπαντήσεις μὲ ὅρκους ἀπὸ Αὐτόν, ποὺ εἶναι ὁ δικαστὴς τῶν ὅρκων (Μαρκ. ιδ´ 65).

5. Πότε ἦταν ἀτιμασμένος; Ὅταν δίκαζαν τὸ δικαστή καὶ ἔκριναν τὸν Κριτὴ τοῦ κόσμου, ὅταν ὁ δοῦλος ρωτοῦσε καὶ ὁ Κύριος σιωποῦσε, τὸ φῶς ἡσύχαζε καὶ τὸ σκοτάδι θριαμβολογοῦσε, τὸ δημιούργημα ἔδειχνε θράσος καὶ ὁ Δημιουργὸς ἔδειχνε ὑπομονή.

6. Πότε ἦταν ἀτιμασμένος; Ὅταν οἱ ταῦροι χτυποῦσαν μὲ τὰ κέρατα καὶ ὁ ταῦρος στεκόταν ἥσυχος, ὅταν τὸ λιοντάρι ὠρυόταν καὶ οἱ ταῦροι στέκονταν ἀγέρχοι, ὅπως ἔχει γραφεῖ στοὺς ψαλμούς, «Μὲ περικύκλωσαν πολλὰ καὶ μὲ τριγύρισαν ταῦροι καλοθρεμμένοι. Ἄνοιξαν τὸ στόμα τοὺς ἐναντίον μου, ὅπως τὸ λιοντάρι ποὺ ἁρπάζει καὶ ὠρύεται» (Ψαλμ. κα´ 12).

7. Πότε ἦταν ἀτιμασμένος; Ὅταν γάβγιζαν τὰ σκυλιὰ καὶ ὁ Δεσπότης ἔδειχνε ἀνοχή. Ὅταν οἱ λύκοι ἅρπαζαν καὶ τὸ πρόβατο δὲν ἔφερνε ἀντίσταση. Ὅταν ὁ λῃστὴς δεχόταν πρόσκληση στὴ ζωή, ἐνῷ ἡ ζωὴ τοῦ κόσμου συρόταν στὸ θάνατο. Ὅταν ἔβγαζαν ἐκείνη τὴν ἄτακτη καὶ ὀλέθρια φωνή, «θάνατος, θάνατος, σταύρωσέ Τον. Τὸ αἷμα Του πάνω μας καὶ στὰ παιδία μας» (Ἰωάν. ιθ´ 15, Ματθ. κζ´ 25), οἱ φονιάδες τοῦ Κυρίου καὶ τῶν προφητῶν, οἱ θεομάχοι, οἱ μισόθεοι, οἱ ὑβριστὲς τοῦ νόμου, οἱ πολέμιοι τῆς χάριτος, οἱ ἐχθροὶ τῆς πίστεως, οἱ συνήγοροι τοῦ διαβόλου, τὰ γεννήματα τῶν ἐχιδνῶν, οἱ ψιθυριστές, οἱ κατήγοροι, οἱ σκοτισμένοι στὴ διάνοια, ἡ ζύμη τῶν Φαρισαίων (Ματθ. ιστ´ 6, Μαρκ. η´ 15, Λουκ. ιβ´ 1), τὸ συνέδριο τῶν δαιμόνων, οἱ μιαροί, οἱ κακότατοι, οἱ ψιθυριστές, οἱ μισόκαλοι. Καὶ δίκαια φώναζαν «θάνατος, θάνατος, σταύρωσέ Τον», διότι τοὺς βάραινε ἡ παρουσία τῆς Θεότητος μὲ σάρκα καὶ τοὺς στενοχωροῦσε ὁ ἔλεγχος γιὰ τὸν τρόπο τῆς ζωῆς τους. Εἶναι συνήθεια οἱ ἁμαρτωλοὶ νὰ μισοῦν τὴ συναναστροφὴ μὲ τοὺς δικαίους.

8. Πότε ἦταν ἀτιμασμένος; Ὅταν φραγγέλωσαν καὶ βασάνισαν τὸ ἅγιο σῶμα Ἐκείνου ποὺ ὑπέφερε τὰ πάθη μὲ τὴ θέλησή Του, γιὰ νὰ θεραπεύσει τὶς παλιὲς πληγὲς τῶν ἁμαρτημάτων μας. Ὅταν σήκωνε τὸ ξύλο τοῦ Σταυροῦ ἐπάνω στοὺς ὤμους Του, τρόπαιο κατὰ τοῦ διαβόλου. Ὅταν φοροῦσαν ἀγκάθινο στεφάνι σ᾿ Ἐκεῖνον ποὺ στεφανώνει ὅσους πιστεύουν σ᾿ Αὐτόν. Ὅταν ἔντυσαν μὲ πορφύρα περιπαιχτικὰ Αὐτὸν ποὺ χαρίζει ἀφθαρσία σὲ ὅσους ξαναγεννιοῦνται μὲ νερὸ καὶ Πνεῦμα Ἅγιο (Ἰωαν. γ´ 5, Ματθ. κζ´ 48). Ὅταν κάρφωσαν στὸ ξύλο τοῦ Σταυροῦ Αὐτὸν ποὺ εἶναι Κύριος της ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου.

9. Πότε ἦταν ἀτιμασμένος; Ὅταν οἱ στρατιῶτες θριάμβευαν περιπαίζοντας τὸ Δεσπότη τῆς οὐρανίας στρατιᾶς τῶν Ἀγγέλων.

10. Πότε ἦταν ἀτιμασμένος; Ὅταν ἔδεσαν σὲ καλάμι σπόγγο γεμάτο ξύδι καὶ Τὸν πότισαν καὶ ἔδιναν χολὴ σ᾿ Αὐτὸν ποὺ τοὺς ἔρριξε τὸ μάνα (Ἐξ. ιστ´ 13-15). Ὅταν ἔσπαζαν οἱ πέτρες καὶ σκιζόταν τὸ καταπέτασμα τοῦ Ναοῦ κατάπληκτα ἀπὸ τὸ θράσος τῶν ἀσεβῶν. Ὅταν ὁ ἥλιος πενθοῦσε καὶ ντυνόταν τὸ σκοτάδι σὰν σάκο, πενθώντας τὴν πτώση τῶν Ἰουδαίων. Διότι ἡ ἡμέρα θρηνοῦσε τὶς συμφορὲς τῶν Ἰουδαίων, ὅταν ἡ Ζωή, δηλαδὴ ὁ Χριστός, ἦταν κρεμασμένος ἀνάμεσα σὲ δυὸ Λῃστές, καὶ ὁ ἕνας Τὸν χλεύαζε καὶ Τὸν κατηγοροῦσε, ὁ δὲ ἄλλος μὲ τὴ μετάνοιά του ἅρπαζε τὸν Παράδεισο (Λουκ. κγ´ 39-43).

11. Πότε ἦταν ἀτιμασμένος; Ὅταν τὸ σῶμα παραδινόταν γιὰ νὰ ταφεῖ.

12. Πότε ἦταν ταπεινωμένος; Ὅταν οἱ στρατιῶτες Τὸν φύλαγαν καὶ ἡ γῆ ἔκρυβε Αὐτὸν ποὺ στήριξε τὴ γῆ ἐπάνω στὰ νερὰ (Γεν. α´ 9). Ὅταν οἱ Ἀπόστολοι κρύβονταν, μὴν μπορώντας νὰ ὑποφέρουν τοὺς πολλοὺς πειρασμούς.

13. Ὅμως πρόσεχε, ἀγαπητέ, τὰ θαύματα τοῦ Θεοῦ καὶ τὰ κατορθώματα τῆς χαρᾶς ποὺ ἦλθε μετὰ τὸ πάθος. Ὁ ἀτιμασμένος μεταβαλλόταν σὲ ἔνδοξο καὶ ἡ χαρὰ τοῦ κόσμου ἀνασταίνεται ἄφθαρτη μαζὶ μὲ τὸ σῶμα. Τότε εἶχε ὠδῖνες τοκετοῦ ἡ γῆ καὶ κυοφόρησε ἡ ἡμέρα. Καὶ ὁ θάνατος ἀπέβαλε τὴ ζωὴ τῶν ὅλων. Διότι δὲν ἦταν δυνατὸν ὁ θάνατος νὰ κρατήσει Ἐκεῖνον ποὺ κρατᾷ τὰ πάντα μὲ τὸ λόγο Του.

14. Ἂς γιορτάσουμε, λοιπόν, τὴ μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ, ποὺ προξένησε τὴν αἰώνια ζωή. Διότι, ὅπως ἀκριβῶς ἡ Θεοτόκος Μαρία δὲ δοκίμασε παρθενικὲς ὠδῖνες ἀνύμφευτης κόρης, ἀλλὰ μὲ τὴ θέληση τοῦ Θεοῦ καὶ μὲ τὴ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γέννησε τὸ Δημιουργὸ τῶν αἰώνων, τὸ Θεὸ Λόγο ποὺ προέρχεται ἀπὸ τὸ Θεό, ἔτσι καὶ ἡ γῆ ἀπὸ τὴν κοιλιά της, καταργώντας τὶς ὠδῖνες τοῦ θανάτου (Πραξ. β´ 24) ἄφησε, ὅταν διατάχθηκε, ἐλεύθερο τὸν Κύριο τῶν Ἰουδαίων. Γιατί δὲν μποροῦσε νὰ κρατᾷ σῶμα τὸ ὁποῖο φέρνει τὴν ἀθανασία. Σκεπτόμενος, λοιπόν, ὁ προφήτης Δαβὶδ τὴν ἀποκατάσταση τοῦ μεγαλείου, τὴν κατάργηση τοῦ θανάτου, τὴν ἐλευθερία ὅταν πρὶν ἦταν δοῦλοι, φωνάζει καὶ λέει: «Βασίλευσε ὁ Κύριος, φόρεσε τὸ μεγαλεῖο Του» (Ψαλμ. πβ´ 1).

15. Ποιὸ μεγαλεῖο ντύθηκε ὁ Κύριος; Τὴν ἀφθαρσία, τὴν ἀθανασία, τὸν ὅμιλο τῶν Ἀποστόλων, τὸ στεφάνι τῆς Ἐκκλησίας. Δὲν προδίδει πλέον ὁ Ἰούδας, δὲν ἀπειλεῖ πλέον ὁ Καϊάφας, δὲν ὁπλίζεται πλέον ὁ Ἡρῴδης γιὰ νὰ σφάξει τὰ παιδιά, δὲ δικάζει πλέον ὁ Πιλᾶτος, οὔτε φυλακίζουν πλέον οἱ Ἰσραηλῖτες. Τὸ φθαρτὸ ἔγινε ἄφθαρτο κι Ἐκεῖνος ποὺ Τὸν θεωροῦσαν μόνο ἁπλὸ ἄνθρωπο, ἀποδείχθηκε ἀληθινὸς Θεός. Γι᾿ αὐτὸ καὶ ἐμεῖς φωνάζουμε: «Θάνατε, ποῦ εἶναι τὸ κεντρί σου; Ἅδη, ποῦ εἶναι ἡ νίκη σου;» (Α´ Κορ. ιε´ 55). «Ὁ Κύριος βασίλευσε, φόρεσε τὸ μεγαλεῖο Του, ντύθηκε καὶ ζώσθηκε δύναμη» (Ψαλμ. πβ´ 1). Δύναμη λέει τὸ σχέδιο σωτηρίας μὲ τὴν ἔνσαρκη παρουσία Του, γιατί δὲν ὑπάρχει τίποτε πιὸ δυνατὸ ἀπὸ αὐτήν. Ὁ ἀσώματος νίκησε μὲ τὸ σῶμα Του τοὺς δαίμονες, μὲ τὸ σταυρὸ καταπολιόρκησε τὶς ἐχθρικὲς δυνάμεις.

16. Δηλαδή, ἐπειδὴ στὴν ἀρχὴ συγκλόνιζε τὴ γῆ ἡ ἁμαρτία, ὅταν ἀναστήθηκε ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός, ὅπως προεῖπε, τὴ στερέωσε μὲ τὸ ξύλο τοῦ Σταυροῦ, γιὰ νὰ μὴ βαδίζει πλέον στὸν γκρεμὸ τῆς καταστροφῆς, οὔτε νὰ τὴ δέρνουν οἱ Χειμῶνες τῆς πλάνης. Καὶ μάρτυρα σ᾿ αὐτὰ ποὺ λέμε ἂς φέρουμε τὸν μακάριο Παῦλο, ποὺ λέει τὰ ἑξῆς: «Αὐτὸ τὸ φθαρτὸ πρέπει νὰ ντυθεῖ ἀφθαρσία, καὶ αὐτὸ τὸ θνητὸ πρέπει νὰ ντυθεῖ ἀθανασία» (Α´ Κορ. ιε´ 53). Γι᾿ αὐτὸ καὶ ὁ ψαλμῳδὸς λέει: «Εἶναι ἕτοιμος ἀπὸ τότε ὁ θρόνος Σου, Ἐσὺ ὑπάρχεις αἰώνια» (Ψαλμ. πβ´ 2), καὶ ὁ Δανιήλ: «Ἡ βασιλεία Σου εἶναι βασιλεία ὅλων τῶν αἰώνων, ἂς γεμίσουν ἀπὸ εὐφροσύνη πολλὰ νησιά» (Ψαλμ. πστ´ 1), γιατί σ᾿ Αὐτὸν ἀνήκει ἡ δοξολογία καὶ ἡ δύναμη στοὺς ἀτέλειωτους αἰῶνες. Ἀμήν.

26.04.2022

Θ' Ωδή Κανόνα του Πάσχα.

Ψάλλει ο χορός των Βατοπαιδινών Πατέρων.

23.04.2022

Χριστός Ανέστη: Ψάλλει ο χορός των Βατοπαιδινών Πατέρων.

23.04.2022

Κατηχητικός Λόγος αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου για το Πάσχα.

Κάθε ευσεβής και φιλόθεος χριστιανός ας απολαύσει την καλή ετούτη και λαμπρή του Πάσχα πανήγυρη. Κάθε ευγνώμων δούλος ας εισέλθει εις την χαρά του Κυρίου του. Κάθε ένας που εργάσθηκε στον αμπελώνα του Κυρίου από την πρώτη ώρα, ας πάρει σήμερα την δίκαιη αμοιβή. Καθένας που ήρθε μετά την τρίτη ώρα, ευχαρίστως ας συνεορτάσει. Αυτός που έφθασε μετά την έκτη ώρα καθόλου ας μη διστάζει, τίποτα δεν θα ζημιωθεί. Αυτός που καθυστέρησε και ήλθε στην ενάτη, ας προσέλθει χωρίς ενδοιασμούς.

Αυτός που μόλις έφθασε στην ενδεκάτη, ας μη φοβηθεί την βραδύτητα, γιατί είναι φιλότιμος ο Κύριος και δέχεται τον έσχατο όπως και τον πρώτο. Αναπαύει αυτόν που άργησε, όσο κι' αυτόν που δούλεψε από την αρχή. Καί αὐτόν πού καθυστέρησε ἐλεεῖ, καί αὐτόν πού ἦταν ἀπό τήν ἀρχή, δοξάζει. Καί τόν πρῶτον ἀνταμοίβει καί στον τελευταίο χαρίζεται. Δέχεται τα έργα, αποδέχεται και την γνώμη. Τιμά την πράξη, επαινεί και την πρόθεση. Λοιπόν, ελάτε όλοι στην χαρά του Κυρίου μας, και οι πρώτοι και οι τελευταίοι απολαύστε τον μισθό σας. Πλούσιοι και πτωχοί, γιορτάστε μαζί. Εγκρατείς και ράθυμοι τιμήστε την ημέρα. Όλοι, νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, κοινωνήστε σήμερα. Η αγία τράπεζα είναι γεμάτη, απολαύστε την ευχαριστία όλοι. Ο μόσχος-Χριστός είναι πολύς, κανείς να μη φύγει πεινασμένος. Όλοι ας απολαύσετε την Θεία ευχαριστία, το συμπόσιο της πίστεως. Όλοι ας απολαύσετε τον πλούτο της καλοσύνης του Χριστού. Κανείς να μη θρηνεί για την φτώχεια του, γιατί μᾶς κάνει πλούσιους η κοινή Βασιλεία του Θεού. Κανείς να μη θρηνεί για αμαρτήματα, γιατί από τον τάφο του Χριστού ανέβλυσε συγχώρηση. Κανείς να μη φοβάται τον θάνατο, γιατί μας ελευθέρωσε ο του Σωτήρος θάνατος. Τον έσβησε τον θάνατο ο Χριστός όταν πέθανε. Κατέκλεψε τον Άδη, Αυτός που κατέβηκε στον Άδη. Επίκρανε ο Χριστός τον θάνατο όταν πέθανε, και αυτό το είχε προφητεύσει ο προφήτης Ησαΐας όταν έλεγε: ο θάνατος επικράνθη όταν σε συνάντησε στα βασίλειά του. Επικράνθη, διότι κατηργήθη. Επικράνθη, διότι ενεπαίχθη. Επικράνθη, διότι καθηρέθη. Επικράνθη, διότι εδεσμεύθη. Έβλεπε άνθρωπο αλλά συνάντησε τον Θεό. Έλαβε χώμα αλλά συνάντησε τον ουρανό. Έλαβε ό,τι έβλεπε και νικήθηκε απ' Αυτόν που δεν έβλεπε. Που είναι λοιπόν θάνατε πλέον το κεντρί σου; Που είναι θάνατε η δύναμή σου; Ανέστη ο Χριστός και συ συντρίφτηκες. Ανέστη ο Χριστός και έπεσαν οι δαίμονες. Ανέστη ο Χριστός και χαίρουν οι Άγγελοι. Ανέστη ο Χριστός και κυριαρχεί ζωή. Ανέστη ο Χριστός και δεν θα υπάρχουν νεκροί στα μνήματα. Ο Χριστός εγερθείς εκ νεκρών, έγινε ο αρχηγός της αναστάσεως των κεκοιμημένων. Σ' Αυτόν ανήκει η δόξα και δύναμη στους αιώνες των αιώνων.

22.04.2022

Ὦ Θεέ καὶ Λόγε,
ὢ χαρά ἡ ἐμή,
πῶς ἐνέγκω σου ταφήν τήν τριήμερον
νῦν σπαράττομαι τά σπλάγχνα μητρικῶς.

20.04.2022

Σήμερον κρεμάται επί ξύλου:

Ψάλλει ο Πρωτοψάλτης της Μ.τ.Χ.Ε. (Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας) Παναγιώτης Νεοχωρίτης.

20.04.2022

Με αφορμή τον Μυστικό Δείπνο.

20.04.2022

Ιούδας: Προδότης ή λυτρωτής;

Στο παρακάτω βίντεο ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Ε.Κ.Π.Α. Σωτήριος Δεσπότης αναφέρεται στο πρόσωπο του Ιούδα και στην προδοσία. Κάνετε κλικ για να το δείτε...

(Πηγή: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ)

19.04.2022

Για την ελεημοσύνη και τις δέκα παρθένες - Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος.

Ή μήπως δεν γνωρίζεις στο Ευαγγέλιο το παράδειγμα των δέκα Παρθένων , πως εκείνες που δεν είχαν ελεημοσύνη, άσκησαν όμως την Παρθενία, έμειναν έξω από τον νυμφώνα; Διότι, λέει: «Ήταν δέκα παρθένες, πέντε μωρές και πέντε φρόνιμες» (Ματθ. κε΄2). Και οι μεν φρόνιμες είχαν λάδι, οι δε μωρές δεν είχαν λάδι, και έσβηναν τα λυχνάρια τους. Και οι πήγαν τότε οι μωρές στις φρόνιμες και είπαν: «Δώστε μας λάδι από τα δοχεία σας. [...] Και εκείνες είπαν, δεν μπορούμε να σας δώσουμε, μήπως δεν φτάσει και για τους» (Ματθ. κε΄ 8-9).

Δεν το κάνουν αυτό από ασπλαχνία, ούτε από κακία, αλλά γιατί υπήρχε στενότητα χρόνου, επειδή επρόκειτο να έρθει ο νυμφίος. Είχαν όμως κι αυτές λυχνάρια, αλλά των φρονίμων τα λυχνάρια είχαν λάδι, ενώ τα δικά τους δεν είχαν. Γιατί η φωτιά είναι η παρθενία, και το λάδι η ελεημοσύνη. Και όπως ακριβώς η φωτιά, εάν δεν έχει λάδι να την τροφοδοτήσει, σβήνει, έτσι και η παρθενία, εάν δεν έχει ελεημοσύνη, σβήνει. «Δώστε μας λάδι από τα δοχεία σας». Και εκείνες τις απάντησαν: «δεν μπορούμε να σας δώσουμε». Κι αυτό δεν ήταν λόγος κακίας, αλλά λόγος φόβου. «Μήπως δεν φτάσει και για εμάς και για εσάς». Μήπως, θέλοντας όλες να μπούμε μέσα, μείνουμε έξω. «Αλλά πηγαίνετε να αγοράσετε από τους πωλητές». [...]

Και ποιοι είναι οι έμποροι του λαδιού; Οι φτωχοί, αυτοί που κάθονται μπροστά από την εκκλησία περιμένοντας την ελεημοσύνη μας. Και πόσο πρέπει να αγοράσω; Όσο θέλεις. Δεν ορίζω την ποσότητα, για να μην προβάλλεις για δικαιολογία τη φτώχεια. Όσο μπορείς, τόσο αγόρασε. Έχεις οβολό; Αγόρασε τον ουρανό. Όχι γιατί είναι φτηνός ο ουρανός, αλλά επειδή είναι φιλάνθρωπος ο Κύριος. Δεν έχεις οβολό; Δώσε ένα ποτήρι κρύο νερό. «Όποιος θα δώσει ένα ποτήρι κρύο νερό σε έναν από αυτούς του ασήμαντους στο όνομά μου, δεν θα χάσει τον μισθό του» (Ματθ. ι΄ 42).

Εμπόριο και ανταλλαγή είναι ο ουρανός και εμείς αδιαφορούμε. Δώσε ψωμί και πάρε τον παράδεισο. Δώσε μικρά πραγματάκια και πάρε μεγάλα. Δώσε θνητά και πάρε αθάνατα. Δώσε φθαρτά και πάρε άφθαρτα. Εάν ήταν πανήγυρι και υπήρχαν φθηνά και άφθονα τρόφιμα, και τα πολλά πουλιούνται με λίγα χρήματα, δεν θα πουλούσατε τις περιουσίες σας, και βάζοντας σε δεύτερη θέση όλα τα άλλα, δεν θα αποκτούσατε εκείνο το εμπόρευμα; Και όπου τα πράγματα είναι φθαρτά, δείχνετε τόση προθυμία, όπου όμως το εμπόρευμα είναι αθάνατο, δείχνετε τόση ραθυμία και αδιαφορία; Δώσε στον φτωχό, ώστε, κι αν ακόμη εσύ σιωπάς, αμέτρητα στόματα να δίνουν λόγο για σένα, καθώς θα είναι παρούσα εκεί και θα συνηγορεί η ελεημοσύνη.

Η ελεημοσύνη είναι λύτρωση της ψυχής. Γι' αυτό, όπως ακριβώς βρίσκονται μπροστά στις θύρες τα εκκλησίας οι λουτήρες γεμάτοι με νερό για να πλύνεις τα χέρια σου, έτσι κάθονται έξω από την εκκλησία οι φτωχοί, για να πλύνεις τα χέρια της ψυχής σου. Έπλυνες σωματικά τα χέρια σου με νερό; Πλύνε τα χέρια της ψυχής σου με ελεημοσύνη. [...] Ας μην αδιαφορήσουμε, λοιπόν, για τον εαυτό μας, ούτε να απομακρυνθούμε από την σωτηρία μας, αφού έχουμε τόσο μεγάλο πέλαγος της φιλανθρωπίας του Κυρίου των όλων, ο Οποίος αλλάζει τις αποφάσεις Του για τις αμαρτίες μας.

Μπροστά μας βρίσκεται η Βασιλεία των ουρανών και ο Παράδεισος και τα αγαθά «που μάτι δεν είδε, και αυτί δεν τα άκουσε, κι ούτε έβαλε ο λογισμός του ανθρώπου, όσα ετοίμασε ο Θεός για εκείνους που Τον αγαπούν» (Α΄ Κορ. β΄ 9), και δεν θα έπρεπε όλα να τα κάνουμε, για να συνεισφέρουμε και εμείς κάτι, ώστε να μην τα χάσουμε αυτά; Ή δεν γνωρίζεις τι λέει ο Παύλος, αυτός που περιέτρεξε γη και θάλασσα και αέρα, που σαν να είχε φτερά διαπέρασε όλη την οικουμένη, που λιθοβολήθηκε, που φονεύθηκε, που χτυπήθηκε, πού έπαθε τα πάντα για το όνομα του Θεού, που προσκλήθηκε στο έργο του Θεού με ουράνια φωνή;

Πρόσεχε αυτός ο Παύλος τι λέει, ποια λόγια είπε με βροντερή φωνή. Πήραμε, λέει, χάρη από τον Θεό, αλλά κοπίασα και πρόσφερα «και η χάρη Του που δόθηκε σε 'μένα δεν υπήρξε άκαρπη, αλλά και περισσότερο από όλους κοπίασα και πρόσφερα» (Α΄ Κορ. ιε΄ 10). Γνωρίζουμε, λέει ο Παύλος, γνωρίζουμε το μέγεθος της Χάριτος που λάβαμε, όμως δεν με βρήκε αργό. Είναι φανερά τα όσα εγώ πρόσφερα. Έτσι, λοιπόν, και εμείς ας διδάξουμε τα χέρια να κάνουν ελεημοσύνη, για να προσφέρουμε και εμείς κάτι το μικρό, επειδή είναι μεγάλα και εκείνα που πρόκειται να μας δοθούν, και ξεπερνούν τη δύναμη μας. Επειδή αυτά είναι Παράδεισος και Βασιλεία των Ουρανών, την οποία εύχομαι να επιτύχουμε όλοι μας με την χάρη και την φιλανθρωπία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, μαζί με τον Οποίον στον Πατέρα, και συγχρόνως και στο Άγιο Πνεύμα, ανήκει η δοξολογία, η δύναμη και η τιμή, τώρα και πάντοτε και στους ατέλειωτους αιώνες. Αμήν.

Για την ελεημοσύνη και τις δέκα παρθένες, Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
Απόδοση στη Νεοελληνική: Γ. Μαυρομάτης

(www.aparchi.gr)

01.04.2022

Με αφορμή την ερχόμενη Κυριακή Δ' Νηστειών ...

Περί καταλαλιάς.

(Αγίου Ιωάννη της Κλίμακος)

1. Κανείς από όσους σκέπτονται ορθά δεν θα έχει, νομίζω, αντίρρηση ότι η καταλαλιά γεννάται από το μίσος και την μνησικακία. Γι΄αυτό και την τοποθετήσαμε στην σειρά της μετά τους προγόνους της. Καταλαλιά σημαίνει γέννημα του μίσους, ασθένεια λεπτή, αλλά και παχειά∙ παχειά βδέλλα, κρυμμένη και αφανής, πού απορροφά και εξαφανίζει το αίμα της αγάπης. Σημαίνει υπόκρισις αγάπης, αιτία της ακαθαρσίας, αιτία του βάρους της καρδιάς, εξαφάνισις της αγνότητος.

2. Υπάρχουν κόρες που διαπράττουν αίσχη, χωρίς να κοκκινίζουν. Υπάρχουν και άλλες οι οποίες φαίνονται ντροπαλές, και όμως διαπράττουν, κρυφά, χειρότερα αίσχη από τις προηγούμενες. Κάτι παρόμοιο παρατηρούμε και στα πάθη της ατιμίας. Τέτοιες κόρες είναι η υποκρισία, η πονηρία, η λύπη, η μνησικακία, η εσωτερική καταλαλιά της καρδιάς. Άλλη εντύπωση δημιουργούν εξωτερικά και άλλος είναι ο στόχος τους.

3. Άκουσα μερικούς να καταλαλούν και τους επέπληξα. Και για να δικαιολογηθούν οι εργάτες αυτοί του κακού μου απήντησαν ότι το έκαναν από αγάπη και ενδιαφέρον προς αυτόν που κατέκριναν. Εγώ τότε τους είπα να την αφήσουν αυτού του είδους την αγάπη, για να μη διαψευσθεί εκείνος που είπε: «Τον καταλαλούντα λάθρα τον πλησίον αυτού, τούτον εξεδίωκον» (Ψαλμ. ρ΄  5). Εάν ισχυρίζεσαι ότι αγαπάς τον άλλον, ας προσεύχεσαι μυστικά γι΄ αυτόν και ας μη τον κακολογείς. Διότι αυτός ο τρόπος της αγάπης είναι ευπρόσδεκτος από τον Κύριον.

4. Επί πλέον ας μη λησμονάς και τούτο, και έτσι οπωσδήποτε θα συνέλθεις και θα παύσης να κρίνεις αυτόν πού έσφαλε: Ο Ιούδας ανήκε στην χορεία των μαθητών, ενώ ο ληστής στην χορεία των φονέων. Και είναι άξιο θαυμασμού πώς μέσα σε μία στιγμή ο ένας επήρε την θέση του άλλου!

5. Όποιος θέλει να νικήσει το πνεύμα της καταλαλιάς, ας επιρρίπτει την κατηγορία όχι στον άνθρωπο που αμάρτησε, αλλά στον δαίμονα πού τον έσπρωξε στην αμαρτία. Διότι κανείς δεν θέλει να αμαρτήσει στον Θεόν, μολονότι όλοι αυτοπροαίρετα αμαρτάνομε.

6. Είδα άνθρωπο πού φανερά αμάρτησε, αλλά μυστικά μετανόησε. Και αυτόν πού εγώ τον κατέκρινα ως ανήθικο, ο Θεός τον θεωρούσε αγνό, διότι με την μετάνοιά του Τον είχε πλήρως εξευμενίσει.

7. Αυτόν που σου κατακρίνει τον πλησίον, ποτέ μη τον σεβαστείς, αλλά μάλλον να του πεις: «Σταμάτησε, αδελφέ. Εγώ καθημερινώς σφάλλω σε χειρότερα, και πώς μπορώ να κατακρίνω τον άλλον»; Έτσι θα έχεις δύο οφέλη, με ένα φάρμακο θα θεραπεύσεις και τον εαυτό σου και τον πλησίον.

8. Μία οδός, και μάλιστα από τις σύντομες πού οδηγούν στην άφεση των πταισμάτων, είναι το να μη κρίνουμε, εφ΄ όσον είναι αληθινός ο λόγος του Κυρίου «μη κρίνετε, και ού μη κριθήτε» (Λουκ. στ΄ 37). Όπως δεν συμβιβάζεται η φωτιά με το νερό, έτσι και η κατάκρισις με εκείνον που αγαπά την μετάνοια.

9. Ακόμη και την ώρα του θανάτου του, αν δεις κάποιον να αμαρτάνει, μήτε τότε να τον κατακρίνεις. Διότι η απόφασις του Θεού είναι άγνωστη στους ανθρώπους. Μερικοί έπεσαν φανερά σε μεγάλα αμαρτήματα, κρυφά όμως έπραξαν πολύ μεγαλύτερα καλά. Έτσι εξαπατήθηκαν οι φιλοκατήγοροι, και εκείνο πού κρατούσαν στα χέρια τους ήταν καπνός και όχι ήλιος.

10. Ας με ακούσετε, ας με ακούσετε όλοι εσείς οι κακοί κριτές των ξένων αμαρτιών. Εάν είναι αλήθεια, όπως και πράγματι είναι, ότι «έν ώ κρίματι κρίνετε, κριθήσεσθε» (Ματθ. ζ΄ 2), τότε ας είσθε βέβαιοι, ότι για όσα αμαρτήματα κατηγορήσαμε τον πλησίον είτε ψυχικά είτε σωματικά, θα περιπέσουμε σ΄αυτά. Και δεν είναι δυνατόν να γίνει διαφορετικά.

11. Όσοι είναι αυστηροί και σχολαστικοί κριτές των σφαλμάτων του άλλου, νικιούνται από αυτό το πάθος, επειδή δεν απέκτησαν ακόμη για τα ιδικά τους αμαρτήματα ολοκληρωτική φροντίδα (γνώση) και μνήμη. Διότι όποιος αφαιρέσει «το περικάλυμμα της φιλαυτίας» και δει με ακρίβεια τα ιδικά του κακά, για τίποτε άλλο δεν θα φροντίσει πλέον στην ζωή του, αναλογιζόμενος ότι ο χρόνος της ζωής του δεν του επαρκεί για να πενθήσει τις ιδικές του αμαρτίες, έστω και αν θα ζούσε εκατό έτη, και αν θα έβλεπε ολόκληρο τον Ιορδάνη ποταμό να βγαίνει από τους οφθαλμούς του ως δάκρυ.

12. Περιεργάστηκα καλά την κατάσταση του πένθους και δεν βρήκα σ΄ αυτήν ίχνος καταλαλιάς ή κατακρίσεως.

13. Οι δαίμονες μας σπρώχνουν πιεστικά ή στο να αμαρτήσουμε ή, αν δεν αμαρτήσουμε, στο να κατακρίνουμε όσους αμάρτησαν, ώστε με το δεύτερο να μολύνουν οι κακούργοι το πρώτο. Ας γνωρίζεις ότι γνώρισμα των μνησίκακων και φθονερών ανθρώπων είναι και τούτο: Τις διδασκαλίες, τά πράγματα ή τα κατορθώματα του άλλου τα κατηγορούν και τα διαβάλουν με ευχαρίστηση και ευκολία, (νικημένοι και) καταποντισμένοι άθλια από το πνεύμα του μίσους.

14. Είδα μερικούς οι οποίοι μυστικά και κρυφά διαπράττουν σοβαρότατα αμαρτήματα, και στηριζόμενοι στην υποκριτική καθαρότητα τους, επιτιμούν με αυστηρότητα αυτούς που υποπίπτουν σε μερικά μικρά σφάλματα, τα οποία και φανερώνουν.

15. Η κρίσις είναι αναιδής αρπαγή του δικαιώματος του Θεού, ενώ η κατάκρισις όλεθρος της ψυχής αυτού ο οποίος κατακρίνει.

16. Όπως η «οίησις» και χωρίς να υπάρχει άλλο πάθος, μπορεί να καταστρέψει τον άνθρωπο, έτσι και η κατάκρισις, εάν και μόνη υπάρχει μέσα μας, μπορεί να μας καταστρέψει ολοσχερώς, αφού άλλωστε και ο Φαρισαίος εκείνος της παραβολής εξ αιτίας αυτής καταδικάσθηκε.

17. Ο καλός «ραγολόγος» τρώγει τις ώριμες ρώγες των σταφυλιών και δεν πειράζει καθόλου τις άγουρες. Παρόμοια ο καλόγνωμος και συνετός άνθρωπος, όσες αρετές βλέπει στους άλλους τις σημειώνει με επιμέλεια, ενώ ο ανόητος αναζητεί τα ελαττώματα και τις κατηγορίες. Γι΄ αυτόν μάλιστα έχει λεχθεί: «Εξηρεύνησαν ανομίαν, εξέλιπον εξερευνώντες εξερευνήσεις» (Ψαλμ. ξγ΄ 7).

18. Μη κατακρίνεις και όταν ακόμη βλέπεις κάτι με τους ίδιους τους οφθαλμούς σου, διότι και αυτοί πολλές φορές εξαπατώνται.

Βαθμίς δεκάτη! Όποιος την κατέκτησε είναι εργάτης της αγάπης ή του πένθους.

ΜΑΡΤΙΟΣ

26.03.2022

Χριστός εσταυρωμένος...

Οι Ιουδαίοι θέλουν θαύματα, οι δε Έλληνες ζητούν σοφία, εμείς όμως κηρύττουμε Χριστό σταυρωμένο, ο οποίος στους μεν Ιουδαίους είναι σκάνδαλο, στους δε Έλληνες μωρία, αλλά σ' εκείνους που είναι καλεσμένοι, Ιουδαίους και Έλληνες, ο Χριστός είναι Θεού δύναμις και Θεού σοφία. Διότι εκείνο που θεωρείται θεία μωρία είναι σοφότερο από την σοφία των ανθρώπων και εκείνο που θεωρείται αδυναμία του Θεού είναι δυνατότερο από την δύναμη των ανθρώπων (Α' Κορ. 1, 22-25).

24.03.2022

Οι θαυμάσιες φωνές των μοναχών της Ι.Μ. Βατοπεδίου Αγίου Όρους

ψάλλουν τον Κανόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

24.03.2022

Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου.

Ο ιεροκήρυκας του Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών, Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, π. Νεκτάριος Καρσιώτης αναφέρεται στην εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

(Πηγή: www.aparchi.gr)

22.03.2022

(Πηγή: www.aparchi.gr)

19.03.2022

(Πηγή: www.aparchi.gr)

18.03.2022

Πόλεμος και Εκκλησία.

Ο χριστιανός πολίτης είχε ν' αντιμετωπίσει ένα βασικό πρόβλημα:

έχει δικαίωμα να πολεμήσει για τη χώρα του; Η θρησκεία του είναι θρησκεία ειρήνης· και ο πόλεμος σημαίνει σφαγή και καταστροφή. Οι παλιότεροι χριστιανοί πατέρες δεν είχαν αμφιβολίες. Γι' αυτούς ο πόλεμος ήταν πέρα για πέρα φόνος. Αλλά μετά τον θρίαμβο του Σταυρού, όταν η αυτοκρατορία έγινε Χριστιανοσύνη, δεν θα έπρεπε οι πολίτες της να είναι έτοιμοι να πάρουν τα όπλα για την ευημερία της; Η ανατολική Εκκλησία είχε τη γνώμη πως όχι. Ο μεγάλος κανονικός της, Άγιος Βασίλειος, ενώ καταλάβαινε ότι ο στρατιώτης πρέπει να υπακούει στις διαταγές, ωστόσο υποστήριζε ότι όποιος ήταν ένοχος φόνου στον πόλεμο θα έπρεπε επί τρία χρόνια ν' απέχει από την θεία μετάληψη εις ένδειξη μετανοίας. Αυτή η συμβουλή ήταν πολύ αυστηρή. Στην πραγματικότητα η Εκκλησία δεν μεταχειριζόταν τον Βυζαντινό στρατιώτη ως φονιά. Αλλά το επάγγελμά του δεν του έδινε λάμψη. Ο θάνατος στη μάχη δεν θεωρείτο ένδοξος, ούτε ο θάνατος στη μάχη εναντίον του απίστου θεωρείτο μαρτύριο· ο μάρτυρας πέθαινε οπλισμένος μόνο με την πίστη του. Ο πόλεμος κατά των απίστων ήταν πράγμα λυπηρό αν και μερικές φορές μπορούσε να είναι αναπόφευκτο. Ο πόλεμος εναντίον αδελφών χριστιανών ήταν διπλά κακός. Πραγματικά, η Βυζαντινή ιστορία είναι χαρακτηριστικά απαλλαγμένη από επιθετικούς πολέμους. Οι εκστρατείες του Ιουστινιανού είχαν αναληφθεί για ν' απελευθερώσουν Ρωμαίους από αιρετικούς βαρβάρους κυβερνήτες, του Βασιλείου II εναντίον των Βουλγάρων για την ανάκτηση αυτοκρατορικών επαρχιών και για ν' απομακρύνουν έναν κίνδυνο που απειλούσε την Κωνσταντινούπολη. Ειρηνικές μέθοδοι ήταν πάντοτε προτιμότερες, έστω και αν περιλάμβαναν περίπλοκη διπλωματία ή καταβολή χρημάτων. Για τους δυτικούς ιστορικούς, συνηθισμένους να θαυμάζουν την πολεμική ανδρεία, οι πράξεις πολλών Βυζαντινών πολιτικών φαίνονται άνανδρες ή πονηρές· αλλά το κίνητρο ήταν πάντοτε μια γνήσια επιθυμία ν' αποφευχθεί αιματοχυσία. Η πριγκίπισσα Άννα Κομνηνή, μια από τους πιο τυπικούς Βυζαντινούς, το διευκρινίζει στην ιστορία της ότι, όσο μεγάλο κι αν ήταν το ενδιαφέρον της για τα στρατιωτικά ζητήματα κι όσο κι αν εκτιμούσε τις επιτυχίες του πατέρα της στους πολέμους, θεωρούσε τον πόλεμο ως αισχρό πράγμα, έσχατο καταφύγιο όταν οτιδήποτε άλλο θα είχε αποτύχει, πραγματικά μια ομολογία αποτυχίας. Η δυτική άποψη ήταν λιγότερο ξεκαθαρισμένη· ο ίδιος ο Άγιος Αυγουστίνος παραδεχόταν ότι μπορούσαν να διεξάγονται πόλεμοι κατ' εντολή του Θεού. Και η στρατιωτική κοινωνία η οποία είχε προκύψει στη Δύση από τις βαρβαρικές εισβολές, αναπόφευκτα επιζήτησε να δικαιολογήσει την συνηθισμένη της ασχολία. Ο κώδικας της ιπποσύνης που αναπτυσσόταν, υποστηριζόμενος από τα λαϊκά έπη, παρείχε γόητρο στον στρατιωτικό ήρωα· και ο φιλειρηνικός έπαιρνε κακό χαρακτηρισμό από τον οποίο δεν ξέφευγε ποτέ. Εναντίον αυτού του αισθήματος η Εκκλησία δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα. Μάλλον επιζήτησε να κατευθύνει την πολεμοχαρή ενεργητικότητα σε δρόμους που θα εξυπηρετούσαν τα δικά της συμφέροντα. Ο ιερός πόλεμος, δηλαδή ο πόλεμος για τα συμφέροντα της Εκκλησίας, έγινε επιτρεπτός και μάλιστα επιθυμητός. Ο πάπας Λέων ο IV, κατά τα μέσα του ένατου αιώνα, διακήρυξε ότι οποιοσδήποτε πέθαινε στη μάχη υπερασπιζόμενος την Εκκλησία θα είχε ουράνια ανταμοιβή. Ο πάπας Ιωάννης VIII, λίγα χρόνια αργότερα, τοποθετούσε τα θύματα ενός ιερού πολέμου μαζί με τους μάρτυρες· αν πέθαιναν ένοπλοι στη μάχη οι αμαρτίες τους ήσαν συγχωρημένες. Αλλά ο στρατιώτης έπρεπε να έχει καθαρή καρδιά. Ο Νικόλαος Ι καθόρισε ότι άνθρωποι τιμωρημένοι από την Εκκλησία δεν έπρεπε να παίρνουν όπλα εκτός μόνο για να πολεμήσουν τους απίστους.

Στήβεν Ράνσιμαν, Ιστορία των Σταυροφοριών, τόμος Ι
Πόλεμος και Εκκλησία
(Πηγή: www.aparchi.gr)

14.03.2022

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Θεόκλητος για την διδασκαλία της γιόγκα στα σχολεία.

ORTHODOXIA.INFO | Αναστάσιος Βόπης Μακριά από τις ψευδείς διδασκαλίες και τις αιρέσεις ήταν το μήνυμα που έστειλε σήμερα το πρωί από την Καλαμπάκα ο μητροπολίτης Σταγών Θεόκλητος.

«Καθημερινά βλέπουμε να εμφανίζεται και μια καινούργια αίρεση», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Θεόκλητος από τον ιερό ναό των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης όπου τέλεσε τη θεία λειτουργία και πρόσθεσε πως «είτε αυτή είναι μία προτεσταντική παραφυάδα, είτε μία ανατολική θρησκεία όπως γκουρού, βουδισμός και γιόγκα, όλα αυτά επηρεάζουν σήμερα τον κόσμο».

Στηλιτεύοντας ωστόσο την απόφαση της Κυβέρνησης που αποφάσισε να εφαρμόσει την πρακτική της γιόγκα στα σχολεία, ο μητροπολίτης Σταγών επεσήμανε πως «δεν είναι δυνατόν σε ορθόδοξο ελληνικό κράτος να συμβαίνει αυτό και να λένε πως έτσι τα παιδιά νιώθουν ελεύθερα και ανανεωμένα», διευκρινίζοντας συγχρόνως πως «όσο όμως εμείς παραμένουμε κραταιοί και δυνατοί στην πίστη μας, τότε είμαστε υπό τη σκέπη της ορθοδόξου εκκλησίας και να μην φοβόμαστε τίποτα».

Παίρνοντας αφορμή από τη θριαμβευτική νίκη της Ορθοδοξίας, ο κ. Θεόκλητος σημείωσε πως η σημερινή ημέρα αποκαθιστά την ορθή δόξα, την ορθή γνώμη και την ορθή διδασκαλία. «Όλα αυτά τα οποία η εκκλησία μας πιστεύει και αυτά που παρέλαβε από τους αγίους αποστόλους. Έτσι σκέφτεται, έτσι φρονεί και έτσι διδάσκει», συμπληρώνοντας πως μας διδάσκει επιπλέον ότι πρέπει να είσαι μέλος της εκκλησίας του χριστού, «ώστε οι αγώνες που θα έρθουν να μπορέσουν να τελεσφορήσουν και να έχουν το πραγματικό αποτέλεσμα».

Παράλληλα, υπογράμμισε πως όσο ασκητικό τρόπο, όσες νηστείες και όσους αγώνες κάνει κανείς εάν δεν είναι ορθόδοξος ακραιφνής, τότε όλα αυτά πάνε χαμένα. «Ο άνθρωπος θα πρέπει να είναι στη σωστή βάση και στη σωστή πίστη. Δεν μπορεί να λατρεύει το θεό λάθος και να σκέφτεται άλλες δοξασίες, από αυτές που έχει η ορθόδοξη εκκλησία».

Περιγράφοντας στη συνέχεια το πως θα πρέπει να συμπεριφέρονται οι χριστιανοί όταν ένας αιρετικός μας χτυπάει την πόρτα, ο ιεράρχης ξεκαθάρισε πως δεν θα πρέπει να τους ανοίγουμε. «Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν τόση θεολογική κατάρτιση για να μπορέσουν να συνομιλήσουν με αυτούς τους ανθρώπους. Εάν κάποιος έχει μία απορία πάνω στα θρησκευτικά θέματα πρέπει να πηγαίνει στην εκκλησία στον πνευματικό του ή στον επίσκοπο για να του λύνει οποιαδήποτε απορία και αμφιβολία έχει και κανένας άλλος».

Αναφερόμενος στον πόλεμο της Ουκρανίας, ο κ. Θεόκλητος τόνισε πως εμείς οι χριστιανοί δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα παρά μόνο από το να προσευχόμαστε. «Ας δώσουμε λοιπόν ο καθένας από τη μεριά του έναν αγώνα περισσότερο ώστε να επέλθει η ειρήνη στον κόσμο. Ας προσευχηθούμε και ας ευχηθούμε όλοι μαζί να πάψει επιτέλους αυτή η απειλή που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι μας», κατέληξε ο μητροπολίτης Σταγών.

Πριν από την απόλυση πραγματοποιήθηκε πέριξ του ναού η καθιερωμένη λιτάνευση των ιερών εικόνων εις ανάμνηση της αναστηλώσεώς τους το 843 μ.χ., παρουσία του Περιφερειάρχη Θεσσαλίας κ. Κώστα Αγοραστού, του Αντιπεριφερειάρχη Τρικάλων κ. Χρήστου Μιχαλάκη, του Δημάρχου Μετεώρων κ. Θεόδωρου Αλέκου και πλήθους κόσμου.

12.03.2022

Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανασίου

07.03.2022

Ύμνοι Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Η Βυζαντινή Μουσική καλλιεργεί ήθος. Τα ακούσματα της φέρουν ένα ήθος εντελώς ξένο προς την κοσμικότητα κάθε εποχής. Ο πιστός με τα βυζαντινά ακούσματα ευφραίνεται, δακρύζει, αλλά και ελπίζει. Ιδίως οι ύμνοι της Μεγάλης Τεσσαρακοστής δημιουργούν κατάνυξη...

07.03.2022

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σταγών & Μετεώρων κ. Θεόκλητος στον Εσπερινό της Συγχωρήσεως.

Την Κυριακή 6 Μαρτίου 2022, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Θεόκλητος χοροστάτησε κατά τον Εσπερινό της Συγχωρήσεως, ο οποίος πραγματοποιείται πάντοτε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου της πόλεως της Καλαμπάκας. Παρουσία των ιερέων, ιερομονάχων και πιστών, ο Μητροπολίτης μας μίλησε σχετικά με την συγχώρεση. Δείτε το παρακάτω βίντεο...

Πηγή: www.tameteora.gr

05.03.2022

Η επιστροφή στον παράδεισο (Κυριακή της Τυρινής).

Μητροπολίτου Σουρόζ Anthony Bloom.

Το ανθρώπινο γένος στο πρόσωπο του παλιού Αδάμ έπεσε, όταν αμάρτησε απέναντι στην αγάπη· κι η φοβερή κρίση του Θεού θα είναι μια κρίση για την ανθρώπινη αγάπη.

Ο άνθρωπος είχε προσκληθεί στην πλήρη αντίληψη, σε μια ενότητα ολόκληρης της ζωής του με το Θεό μέσω της αγάπης αλλά έπεσε επειδή θέλησε να μάθει το μυστήριο του είναι με την κρύα λογική του και την τυφλωτική αντίληψη της σάρκας. Και έγινε σάρκα, το πνεύμα σβήστηκε ενώ ο φυσικός άνθρωπος θριάμβευσε μέσα του, κι έγινε αυτό που γνωρίζουμε τους εαυτούς μας να είναι: κάτοχος ενός αβέβαιου, ψεύτικου είδους κατανόησης του μυαλού κι ενός μεθυστικού είδους αντίληψης του σώματος.

Τη γνώση όμως εκείνη που ο άνθρωπος είχε κληθεί να αποκτήσει μέσα στην ενότητά του με το Θεό, με την ενατένιση των μυστηρίων της ζωής και της ύπαρξης στο βάθος του Θεού την έχασε - όπως τη χάνει και τώρα - όταν αμάρτησε απέναντι στην αγάπη.

Το Ευαγγέλιο της περασμένης Κυριακής ήταν για τη Μέλλουσα Κρίση. Η κρίση αυτή βασιζόταν αποκλειστικά στην ερώτηση αν ήμασταν ικανοί ν' αγαπάμε όταν ζούσαμε στη γη: «Έθρεψες τους πεινασμένους, συμπόνεσες όσους κρύωναν, έντυσες τους γυμνούς, είχες το θάρρος να επισκεφτείς τους φυλακισμένους, είχες δείξει έλεος και αγάπη;» Αυτή είναι η μόνη κρίση για την οποία μιλάει ο Κύριος. Ρωτάει μόνο τι είδους καρδιά είχαμε, αν πάνω στη γη ήμασταν ικανοί ν' αγαπήσουμε με όλο το πλάτος της γήινης αγάπης και με μια ζωντανή, ανθρώπινη καρδιά γεμάτη συμπάθεια, στοργή και συμπόνια. Η φοβερή κρίση είναι τρομακτική διότι δε θα απαιτήσει τίποτα από μας. Θα σταθούμε απλώς μπροστά στο πρόσωπο του Θεού και τότε εμπρός στο πρόσωπο της θεϊκής αγάπης, σ' ένα πεδίο όπου δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκτός από την αγάπη, όπου η αγάπη εκφράζει όλο το νόημα του είναι, αυτό που είναι καλό μέσα μας θα θρηνήσει διότι ποτέ δεν το αφήσαμε ελεύθερο, ποτέ δεν το αφήσαμε να εκφραστεί στην πληρότητά του, διότι σκοτώσαμε την αγάπη για χάρη της κρύας λογικής μας και των πειρασμών της σάρκας.

Σήμερα λοιπόν, θυμούμενοι την πτώση του Αδάμ μπορούμε πολύ εύκολα να φανταστούμε το πως έχυσε πικρά δάκρυα εμπρός από τις πύλες του παραδείσου. Οι πύλες αυτές του παραδείσου είναι οι πύλες οι οποίες είναι κλεισμένες σε εκείνον ο οποίος έχει αποτύχει στην αγάπη. Πόσο συχνά δε νιώθουμε κι εμείς κάτι παρόμοιο: η οικογένεια διαλύεται και κάποιος θρηνεί μπροστά στις κλειστές πύλες του παραδείσου επειδή η αγάπη δεν μπόρεσε να σταθεί και να θριαμβεύσει, επειδή τίποτα δεν έχει μείνει εκτός από ψυχρότητα και απομάκρυνση· πεθαίνει ίσως μια φιλία κι ένας άνθρωπος στέκεται στον παγωμένο κόσμο μιας σβησμένης αγάπης και μιας κλειστής καρδιάς.

Δε γνωρίζουμε κι εμείς τον πόθο εκείνο του Αδάμ για τον οποίο η εκκλησία ψάλλει με τόσο μεγάλο πόνο; Δεν έλκεται η ψυχή μας προς το Θεό, προς τα αγαπημένα μας πρόσωπα, και δε μας κλείνεται η πόρτα κατάφατσα επειδή η αγάπη μας δεν είναι αρκετή, επειδή η ψύχρα και η απολίθωση των καρδιών και του μυαλού μας είναι τόσο δυνατές;

Τι πρέπει να κάνουμε όμως; Πως να ξεφύγουμε από τη φρίκη αυτή; Την απάντηση μας τη δίνει το σημερινό Ευαγγέλιο. Το να μάθουμε ν' αγαπάμε έξαφνα, ανεπιφύλακτα, το ν' ανοίξουμε τις καρδιές μας, ν' ανοίξουμε τις ζωές και τις ψυχές μας στο Θεό και τους ανθρώπους είναι πέρα από τις δυνάμεις μας, μπορούμε όμως τουλάχιστο ν' αρχίσουμε από τα μικρά- μπορούμε, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος (Ρωμ. 14.1) να αρχίσουμε να δεχόμαστε ο ένας τον άλλο σαν «ασθενούντας», όπως ακριβώς ασθενείς είμαστε και εμείς. Αυτή είναι η αρχή της συγχώρησης.

Είμαστε ανίκανοι να συγχωρούμε ώστε να μην παραμένει πόνος και φρίκη, μπορούμε όμως ν' αρχίσουμε να συγχωρούμε, μπορούμε να πούμε: «Σε δέχομαι όπως είσαι· παρ' όλη σου την ψυχρότητα και την πικροχολία, την κακοτροπία και την ασχήμια δε θα σε αποστραφώ· είσαι ο αδελφός μου, η αδελφή μου, η μητέρα μου, ο πατέρας, ο φίλος μου. Θα ανεχτώ την ψυχρότητά σου, θα ανεχτώ τα πάντα, θα τα υποφέρω. Προς το παρόν αυτό είναι όλο που μπορώ να κάνω- δεν είμαι ικανός να σε αγαπήσω, μπορώ όμως να σε αποδεχτώ. Μπορώ να σε δεχτώ όπως και ο Χριστός δέχτηκε το σταυρό, τον άσπλαχνο, βασανιστικό σταυρό, και να σε μεταφέρω με μαρτύριο και θλίψη στους ώμους μου».

Δεν είναι βέβαια όλους που πρέπει να υπομείνουμε με τόσο πόνο και λύπη. Πολλούς μπορούμε να μεταφέρουμε με χαρά· κι ας μην ξεχνάμε όλους όσους μεταφέρουν εμάς με στοργή, με συμπόνια, με αγάπη.

Αν δεν μπορούμε να συγχωρέσουμε τέλεια ας λυπηθούμε τουλάχιστο τον άλλο που είναι αμαρτωλός όπως ακριβώς και εμείς, που είναι εξ ίσου μ' εμάς ασθενικός και ανίσχυρος, το ίδιο ανίκανος ν' αγαπήσει, το ίδιο ανίκανος να συγχωρέσει, να ζήσει. Ας δεχτούμε ο ένας τον άλλο με την αγάπη του σταυρού, και ας μπούμε στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή χαιρόμενοι που μας δόθηκε να προχωρήσουμε μαζί προς τη σωτηρία, προς την ημέρα που με τη χάρη και τη δύναμη του Θεού, τη στοργή και την αγάπη και την παρηγοριά του Θεού θα μπορέσουμε κι εμείς να γίνουμε καλά και να γνωρίσουμε την πλήρη συγχώρηση, την τέλεια αγάπη και μέσα από τις στενές πύλες θα έχουμε φτάσει στη Βασιλεία του Θεού.

Σημ. Την Κυριακή αυτή μνημονεύουμε την Εξορία του Αδάμ από τον Παράδεισο της τρυφής.

(Πηγή: Πεμπτουσία)

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ

28.02.2022

Πόλεμος και Εκκλησία.

Για την Εκκλησία δεν υφίσταται δίκαιος πόλεμος. Το Ευαγγέλιο δεν αφήνει κανένα περιθώριο για την δικαίωση του πολέμου. Είτε ξεκινάει το ένα κράτος τον πόλεμο είτε το άλλο. Η διδασκαλία του ευαγγελίου μιλάει για αγάπη, ειρήνη, πραότητα, δικαιοσύνη. Όποιος διεξάγει πόλεμο αμέσως τοποθετείται κατά του Ευαγγελίου του Χριστού και της διδασκαλίας Του. Η εναντίωση της Εκκλησίας είναι εναντίωση στη βία, στον πόλεμο, στην απώλεια της ζωής, ως δώρου του αγαθού Θεού. Δεν είναι εναντίωση κατά των πολιτών του κράτους που διεξάγει τον πόλεμο. Η Εκκλησία καταδικάζει τον πόλεμο απ' όπου κι αν προέρχεται. Το Ευαγγέλιο δεν αντέχει τον πόλεμο, ούτε αμετανόητους που εγκληματούν σε βάρος των λαών.
Ο άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ, ένας Ρώσος ορθόδοξος ιερομόναχος άγιος έλεγε: ''Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει μεγαλύτερη αμαρτία από τον πόλεμο, γιατί αυτός σχεδόν ανεξαιρέτως παρασύρει όλους σε ηθική συμμετοχή στους φόνους (από το βιβλίο ''Ὀψόμεθα τόν Θεόν καθώς ἐστι'').

25.02.2022

Γιατί η Εκκλησία καθιέρωσε τα Ψυχοσάββατα;

π. Ιωάννης Σουρλίγγας

Το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Απόκρεω αποκαλείται «Σάββατο των Ψυχών» ή Ψυχοσάββατο. Είναι το πρώτο από τα δυο Ψυχοσάββατα του έτους (το δεύτερο είναι το Σάββατο πριν από την Κυριακή της Πεντηκοστής).

Ο λόγος πού η Εκκλησία μας καθιέρωσε τα Ψυχοσάββατα, παρ' ότι κάθε Σάββατο είναι αφιερωμένο στους κεκοιμημένους, είναι ο εξής: Επειδή πολλοί κατά καιρούς πέθαναν άγνωστοι, σε ακαθόριστο χρόνο, σε τόπους άγνωστους, στη θάλασσα ή στα όρη και τούς κρημνούς, ή όπου αλλού, και μερικοί, λόγω πτώχειας ή διαφόρων άλλων λόγων, δεν αξιώθηκαν των διατεταγμένων Μνημοσύνων, «οι θείοι Πατέρες, φιλανθρώπως κινούμενοι, εθέσπισαν το Μνημόσυνο αυτό υπέρ πάντων των απ' αιώνος ευσεβώς τελευτησάντων Χριστιανών».

Ιδιαιτέρως δε, επειδή η Κυριακή της Απόκρεω είναι αφιερωμένη στην ανάμνηση της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού και οι κεκοιμημένοι μας ακόμη δέν εκρίθηκαν, τούς μνημονεύουμε σήμερα και, επικαλούμενοι το άπειρο έλεος του Θεού, Τον παρακαλούμε δια του Μνημοσύνου, το οποίο τελούμε, να τούς χαρίζει την αιώνιο ζωή. Συγχρόνως δε ενθυμούμεθα κι εμείς το βέβαιον του θανάτου και«διεγειρόμεθα πρός μετάνοιαν».

Η Εκκλησία μας διδάσκει ότι ο θάνατος είναι ένα καθολικό γεγονός και ίσταται με δέος στο άκουσμα αυτού. Στεκόμαστε πάντες με συγκίνηση εμπρός στούς τάφους των νεκρών μας, των νεκρών, πού είναι θαμμένοι στα Κοιμητήρια των χωριών και των πόλεών μας. Ξέρουμε καλά ότι η Εκκλησία μας αποτελείται από δυό μέρη, πού συνιστούν ένα σώμα, την Στρατευομένη και την Θριαμβεύουσα.

Στρατευομένη Εκκλησία είμαστε όλοι εμείς οι ζώντες και Θριαμβεύουσα όλοι οι κεκοιμημένοι αδελφοί μας, από του Αδάμ μέχρι και της σήμερον.

Αυτούς, λοιπόν, τούς κεκοιμημένους, οι οποίοι με διαφόρους τρόπους απήλθαν από τον κόσμο τούτο, μνημονεύει σήμερα η Εκκλησία μας, την ημέρα του Ψυχοσαββάτου, και γι' αυτούς εμείς προσευχόμεθα αναξίως αυτήν την ημέρα. Τον κάθε άνθρωπο ο Θεός τον κάλεσε κοντά Τού με ξεχωριστό τρόπο, και μόνον Αυτός γνωρίζει τούς βαθύτερους λόγους προς σωτηρία εκάστου, νέο ή γέροντα, άντρα η γυναίκα, ασθενή ή υγιή, απρόοπτα και αναπάντεχα ή με φυσιολογικό θάνατο. Όλα αυτά μας κάνουν να αισθανόμαστε την ανάγκη για προσευχή υπέρ των κεκοιμημένων και ιδίως για εκείνους τούς οποίους ελησμόνησαν ακόμη και οι ίδιοι οι συγγενείς τους και δεν τελούν γι' αυτούς Μνημόσυνα.

Όμως κι εμείς οι ζώντες, με την προσευχή για τούς κεκοιμημένους, προετοιμαζόμαστε για την ημέρα εκείνη την φοβερά, την ημέρα του θανάτου μας. Αυτή ἡ ημέρα είναι μοναδική ευκαιρία να κατανοήσουμε το σύντομο τής επίγειας παρουσίας μας, δηλαδή ότι όσοι γεννήθηκαν πέθαναν, όσοι ζουν θα πεθάνουν και όσοι θα γεννηθούν και αυτοί θα πεθάνουν. Τη μνήμη, λοιπόν, του θανάτου υπενθυμίζει σήμερα η Εκκλησία μας σ' εκείνους πού παρευρίσκονται στην Ακολουθία του Ψυχοσαββάτου.

Υποχρέωση κάθε Χριστιανού είναι η ετοιμασία για το επερχόμενο ταξίδι στην αιωνιότητα, η συγχώρεση, η εξομολόγηση και η μετοχή του Άχραντου Σώματος και του Τιμίου Αίματος του Χριστού, ώστε, σύμφωνα με την ευχή της Εκκλησίας μας, τα τέλη της ζωής μας να είναι «χριστιανά, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά» και να έχουμε «καλήν απολογία την επί του φοβερού βήματος του Χριστού». Αμήν.

Πηγή: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ



22.02.2022

Οι Καταβασίες και το Δοξαστικό (στον Όρθρο) της Κυριακής των Απόκρεω.


21.02.2022

Όσιος Πορφύριος: Τι ήταν αυτή η ψυχή που μου έφερες;

(Επιμέλεια Στέλιος Κούκος)

Κάποτε του πήγα [στον όσιο Πορφύριο] έναν ασθενή ο οποίος ήταν θετικός, για την νόσο του AIDS.

Κάποιοι φίλοι μου, επειδή ήξεραν ότι εγώ ξέρω τον Παππούλη και επειδή αυτός βρισκόταν σε μεγάλη απελπισία και ήθελε ν' αυτοκτονήσει (δεν ήτανε καθόλου καλά) με παρεκάλεσαν να τον βοηθήσω.

Εγώ όταν άκουσα ότι ήταν να αυτοκτονήσει τον έστειλα σ' έναν άλλο ιερέα που ήταν και ιατρός, τον π. Σταμάτη για να τον βοηθήσει, για να μην ενοχλούμε τον Παππούλη.

Πήγε εκεί πέρα και αυτός όμως, τον συμβούλευσε να πάει καλύτερα στον Γέροντα Πορφύριο.

Τον πήγα στον Παππούλη. Ήτο ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν φαινότανε καθόλου απ' έξω σαν Χριστιανός, είχε εμφάνιση πολύ κοσμική.

Τον άφησα μέσα στο κελλί του Γέροντα. Τον κράτησε πάρα πολλή ώρα.

Όταν τελείωσε, βγήκε έξω κλαμένος, αλλά ήρεμος μ' ένα κομποσχοίνι στο χέρι που του είχε χαρίσει ο Παππούλης. Έκλαιγε, αλλά όχι πια με απελπισία.

Τα μάτια του είχαν ένα φως.

Με φώναξε μέσα ο Παππούλης.
- Έλα 'δω μέσα να σου πω! Τι ήταν αυτή η ψυχή που μου έφερες; Τι άγιο άνθρωπο μου έφερες βρε; Τι ψυχή ήταν αυτή»!

Ο άνθρωπος αυτός βέβαια από τότε μετανόησε ζει πραγματικά εν μετανοία. Τον βλέπω από τότε πολλές φορές και σαν γιατρός.

Έχει αναγεννηθεί επισκέπτεται μοναστήρια, εξομολογείται, κοινωνεί και ευχαριστεί τον Χριστό γιατί το AIDS έγινε γι' αυτόν αιτία να σωθεί πραγματικά.

Η μαρτυρία καταγράφεται στο βιβλίο «Θαυμαστά γεγονότα και συμβουλές του Γέροντος Πορφυρίου» [νυν οσίου Πορφυρίου], των εκδόσεων η Μεταμόρφωσις του Σωτήρος, Μήλεσι 2016.


Πηγή: ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ

17.02.2022

Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος μιλάει για τον Άσωτο υιό.

Κάνετε κλικ στο παρακάτω για να δείτε σε βίντεο τον π. Νικόλαο Λουδοβίκο που μιλάει για τον άσωτο υιό της γνωστής παραβολής.

15.02.2022

Το μυστήριο της μετάνοιας.

Ο π. Μάξιμος Κυρίτσης, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Διονυσίου ἐν Ὀλύμπῳ μιλάει για την μετάνοια...

Πηγή: www.aparchi.gr

11.02.2022

Ένας Μητροπολίτης μιλάει για αγάπη, ελεύθερες σχέσεις, φλερτ.

Με αφορμή την εορτή του ζεύγους των Αγίων Ακύλα και Πρίσκιλλας.

Στα παρακάτω βίντεο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ν. Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ συζητά με τους νέους θέματα που πολλές φορές μέσα στην εκκλησία τα αντιμετωπίζουμε ως ταμπού.

11.02.2022

Περί έρωτος.

Με αφορμή την εορτή του ζεύγους των Αγίων Ακύλα και Πρίσκιλλας.

Ο π. Φιλόθεος Φάρος, θεολόγος με σπουδές στην Ψυχολογία.

Χρήστος Γιανναράς, καθηγητής Φιλοσοφίας και συγγραφέας.

Χρυσόστομος Σταμούλης, Κοσμήτωρ Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. και μουσικός

...

Μιλώντας για τον έρωτα.

11.02.2022

Αρώματα του Αυγούστου κι άγια φιλιά!

Με αφορμή την εορτή του ζεύγους των Αγίων Ακύλα και Πρίσκιλλας.

Ο Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. Χρυσόστομος Σταμούλης και Διευθυντής της Χορωδίας και της Ορχήστρας νέων Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος Θεσσαλονίκης, ερμηνεύει το τραγούδι ''Αγάπη σ' αγαπάω'' μαζί με την Μελίνα Κανά.

10.02.2022

Ένας Μητροπολίτης μιλάει για τον φαρισαϊσμό.

Ο Μητροπολίτης Νέας Ιωνίας και Φιλαδελφείας κ. Γαβριήλ, με αφορμή την έναρξη του Τριωδίου και την Κυριακή του Τελώνη και Φαρισαίου, μιλάει στην Πεμπτουσία TV για τον φαρισαϊσμό.

10.02.2022

Ξεκινάει το Τριώδιο...

Στο παρακάτω κείμενο ο Μητροπολίτης Φαναρίου Αγαθάγγελος, Γενικός Διευθυντής Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, αναφέρεται στην ταπείνωση και στην προσευχή με αφορμή την παραβολή της Κυριακής, του Τελώνη και του Φαρισαίου.

08.02.2022

Ο Άγιος Χαράλαμπος πρότυπο ταπείνωσης.

Στο παρακάτω κείμενο ο Μητροπολίτης Πισιδίας κ. Σωτήριος μιλάει για τον άγιο Χαρ άλαμπο.


Η κάρα του αγίου φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Στεφάνου Μετεώρων.

04.02.2022

Πώς καλλιεργείται ο εγωισμός στους ανθρώπους.

01.02.2022

Οι καταβασίες της εορτής της Υπαπαντής.

Οι καταβασίες ψάλλονται στον Όρθρο. Ονομάζονται καταβασίες εκ του γεγονότος ότι τα παλιά χρόνια, οι ψάλτες κατέβαιναν από τα στασίδια τους και έψαλλαν τους ύμνους αυτούς στο μέσο του Ναού. Η παλαιά αυτή παράδοση, δηλαδή το να ψάλλονται οι καταβασίες στο μέσον του Ναού, έχει σήμερα εκλείψει.

Οι  καταβασίες της εορτής της Υπαπαντής (''Χέρσον ἀβυσσοτόκον...'') ψάλλονται στον γ' ήχο (ένας από τους 8 ήχους της βυζαντινής μουσικής), ο οποίος είναι χαρούμενος ήχος.

(Πηγή: www.wikipedia.org)

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

28.01.2022

Αποφθέγματα από τους Τρεις Ιεράρχες.

28.01.2022

Ο καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης για τους Τρεις Ιεράρχες και την ελληνική παιδεία.

26.01.2022

Τί είναι η ανακομιδή των ιερών λειψάνων του Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου;

(εορτάζεται στις 27 Ιανουαρίου)

Ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος εκοιμήθη από εξάντληση στις 14 Σεπτεμβρίου του 407 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της τρίτης του εξορίας από την αυτοκράτειρα Ευδοξία και τάφηκε στα Κόμανα του Πόντου. Το σεπτό λείψανό του περίμενε επί τριάντα έτη, θαμμένο στον τόπο της εξορίας και του μαρτυρίου του.

Όταν όμως το 434 μ.Χ. πατριάρχης εξελέγη ο μαθητής του Άγιος Πρόκλος (βλέπε 20 Νοεμβρίου), παρεκάλεσε τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο να ενεργήσει τα δέοντα, ώστε το λείψανο του μεγάλου αυτού πατέρα της Εκκλησίας να επιστρέψει στην Κωνσταντινούπολη. Και πράγματι, τέσσερα χρόνια αργότερα, στις 27 Ιανουαρίου του 438 μ.Χ. έγινε η Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου.

Η μεταφορά των ιερών λειψάνων από τα Κόμανα συνοδεύτηκε από μια επιστολή - διαταγή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β', υιού του Αρκαδίου και της Ευδοξίας, η οποία έγραφε:

«Ἐπιστολή τοῦ βασιλέως Θεοδοσίου.

Εἰς τόν οἰκουμενικόν Πατριάρχην καί Διδάσκαλον καί πνευματικόν Πατέρα Ἰωάννην τόν Χρυσόστομον, τήν προσκύνησιν προσφέρω ἐγώ ὁ βασιλεύς Θεοδόσιος. Ἡμεῖς, Πάτερ τίμιε, νομίζοντες, πῶς εἶναι τό σῶμά σου νεκρόν, καθώς εἶναι καί τά ἄλλα σώματα τῶν ἀποθανόντων, ἠθελήσαμεν να μεταφέρωμεν αὐτό ἁπλῶς εἰς ἡμᾶς. Διά τοῦτο καί τοῦ ποθουμένου δικαίως ὑστερήθημεν. Ἀλλά σύ, Πάτερ τιμιώτατε, συγχώρησον εἰς ἡμᾶς, ὀποῦ μετανοοῦμεν. Σύ γάρ ἐδίδαξες εἰς ὅλους τήν μετάνοιαν. Καί δός τόν ἑαυτόν σου, ὣς πατήρ φιλοπαῖς, εἰς ἡμᾶς τούς φιλοπάτορας υἱούς σου, καί τούς σέ ποθούντας εὔφρανον διά τῆς παρουσίας σου».

Αυτή την επιστολή του αυτοκράτορα την πήγαν στον Άγιο και την τοποθέτησαν πάνω στην λάρνακά του. Τότε ο Άγιος έδωσε τον εαυτό του στους απεσταλμένους του αυτοκράτορα και έτσι αυτοί μετέφεραν την λάρνακα που περιείχε το άγιο λείψανο στην Κωνσταντινούπολη, χωρίς να κοπιάσουν καθόλου. Η υποδοχή των ιερών λειψάνων του Αγίου υπήρξε παλλαϊκή. Σύσσωμος λαός, κλήρος και μοναχοί, με επικεφαλής τον αυτοκράτορα, τους αυλικούς, τη σύγκλητο και όλους τους άρχοντες, υποδέχθηκαν και προσκύνησαν με σεβασμό τα λείψανά του. Με πολύ ευλάβεια μετέφεραν αρχικά τη λάρνακα στο ναό του Αποστόλου Θωμά, στα Αμαντίου, έπειτα δε στο ναό της Αγίας Ειρήνης. Εκεί έβαλαν το άγιο λείψανο πάνω στο σύνθρονο και άπαντες εβόησαν: «Ἀπόλαβε τόν θρόνον σου, Ἅγιε». Στη συνέχεια η λάρνακα τοποθετήθηκε σε αυτοκρατορική άμαξα και μεταφέρθηκε στο περιώνυμο ναό των Αγίων Αποστόλων. Εκεί έβαλαν το άγιο λείψανο πάνω στην ιερή καθέδρα και έγινε το θαύμα: ο Άγιος επεφώνησε προς τον λαό το «Εἰρήνη πάσι». Έπειτα το εναπέθεσαν μέσα στο Άγιο Βήμα, κάτω από την Αγία Τράπεζα.

Η Σύναξη του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου ετελείτο στο πάνσεπτο ναό των Αγίων Αποστόλων. Ιερά λείψανα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου αφιέρωσε διά χρυσοβούλλου στη Μονή Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους ο αυτοκράτορας Ιωάννης Τσιμισκής (969 - 976 μ.Χ.) και τεμάχιο της αριστεράς χειρός ο Ανδρόνικος ο Παλαιολόγος (1282 - 1328 μ.Χ.), διά χρυσοβούλλου, τον Ιούλιο του έτους 1284 μ.Χ., στη Μονή Φιλοθέου του Αγίου Όρους. Επίσης, τμήματα του ιερού λειψάνου φυλάσσονται στις μονές Βατοπαιδίου, Ιβήρων, Αγίου Διονυσίου και Δοχειαρίου.

(Πηγή: www.saint.gr)

24.01.2022

Συμβουλές Αγίου Γρηγορίου Θεολόγου προς Ολυμπιάδα.

Όταν η Ολυμπιάδα, μία πνευματική κόρη του αγίου Γρηγορίου Θεολόγου, παντρεύτηκε, ο Γρηγόριος της έδωσε ως δώρο μία επιστολή του.

Το παρακάτω κείμενο που έγραψε ο άγιος αξίζει να το μελετήσει το ανδρόγυνο, καθότι μπορεί να καταστεί πολύτιμος βοηθός στην κοινή πορεία και των δύο μέσα στη ζωή.


«Κόρη μου, στους γάμους σου εγώ ο πνευματικός σου πατέρας, ο Γρηγόριος, σου κάνω δώρο τούτο το ποίημα. Και είναι ό,τι καλλίτερο η συμβουλή του πατέρα.

Άκου λοιπόν Ολυμπιάδα μου:

1. Ξέρω ότι θέλεις να είσαι πραγματική χριστιανή. Και μια πραγματική χριστιανή πρέπει όχι μόνο να είναι, αλλά και να φαίνεται. Γι αυτό, σε παρακαλώ, να προσέξεις την εξωτερική σου εμφάνιση. Να είσαι απλή. Το χρυσάφι, δεμένο σε πολύτιμες πέτρες, δεν στολίζει γυναίκες σαν και σένα. Πολύ περισσότερο το βάψιμο. Δεν ταιριάζει στο πρόσωπό σου, την εικόνα του Θεού, να την παραποιείς και να την αλλάζεις, μόνο και μόνο για να αρέσεις. Ξέρε το ότι αυτό είναι φιλαρέσκεια και να μένεις απλή στην εμφάνιση. Τα βαρύτιμα και πολυτελή φορέματα, ας τα φορούν εκείνες, που δεν επιθυμούν ανώτερη ζωή, που δεν ξέρουν τι θα πει πνευματική ακτινοβολία. Εσύ, όμως έβαλες μεγάλους και υψηλούς στόχους στη ζωή σου. Κι αυτοί οι στόχοι σου ζητούν όλη τη φροντίδα κι όλη την προσοχή. (...)

2. Με το γάμο, η στοργή και η αγάπη σου να είναι φλογερή και αμείωτη για 'κείνον, που σου 'δωσε ο Θεός. Για κείνον, πού 'γινε το μάτι της ζωής σου και σου ευφραίνει την καρδιά. Κι αν καταλάβεις πως ο άνδρας σου σε αγαπάει περισσότερο απ' όσο τον αγαπάς εσύ, μη κοιτάξεις να του πάρεις τον αέρα, κράτα πάντα τη θέση που σου ορίζει το Ευαγγέλιο.

3. Εσύ να ξέρεις ότι είσαι γυναίκα, έχεις μεγάλο προορισμό, αλλά διαφορετικό από τον άνδρα, που πρέπει να είναι η κεφαλή. Άσε την ανόητη ισότητα των δύο φύλων και προσπάθησε να καταλάβεις τα καθήκοντα του γάμου. Στην εφαρμογή τους θα δεις πόση αντοχή χρειάζεται για ν' ανταποκριθείς, όπως πρέπει, σ' αυτά τα καθήκοντα, αλλά και πόση δύναμη κρύβεται στο ασθενές φύλο.

4. Θα ξέρεις, πόσο εύκολα θυμώνουν οι άνδρες. Είναι ασυγκράτητοι και μοιάζουν με λιοντάρια. Σ' αυτό το σημείο η γυναίκα πρέπει να είναι δυνατότερη και ανώτερη. Πρέπει να παίζει το ρόλο του θηριοδαμαστή. Τι κάνει ο θηριοδαμαστής όταν βρυχάται το θηρίο; Γίνεται περισσότερο ήρεμος και με την καλοσύνη καταπραΰνει την οργή. Του μιλάει γλυκά και μαλακά, το χαϊδεύει, το περιποιείται και πάλι το χαϊδεύει κι έτσι το καταπραΰνει (...)

5. Ποτέ μη κατηγορήσεις και αποπάρεις τον άνδρα σου για κάτι που έκανε στραβό. Ούτε πάλι για την αδράνειά του, έστω κι αν το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που ήθελες εσύ. Γιατί ο διάβολος είναι αυτός, που μπαίνει εμπόδιο στην ομοψυχία των συζύγων (...)

6. Να έχετε κοινά τα πάντα και τις χαρές και τις λύπες. Γιατί ο γάμος όλα σας τα έκανε κοινά. Κοινές και οι φροντίδες, γιατί έτσι το σπίτι θα στεριώσει. Να συμβάλλεις εκφράζοντας τη γνώμη σου, ο άνδρας όμως ας αποφασίζει.

7. Όταν τον βλέπεις λυπημένο, συμμερίσου τη λύπη του εκείνη την ώρα. Γιατί είναι μεγάλη ανακούφιση στη λύπη, η λύπη των φίλων. Όμως αμέσως να ξαστεριάζει η όψη σου και νά σαι ήρεμη χωρίς αγωνία. Η γυναίκα είναι το ακύμαντο λιμάνι για το θαλασσοδαρμένο σύζυγο.

8. Να ξέρεις ότι η παρουσία σου στο σπίτι σου είναι αναντικατάστατη, γι' αυτό πρέπει να το αγαπήσεις μ' όλες τις φροντίδες του νοικοκυριού. Να το βλέπεις σαν βασίλειό σου,'και να μη συχνοβγαίνεις από το κατώφλι σου. Άφησε τις έξω δουλειές για τον άνδρα.

9. Πρόσεχε τις συναναστροφές σου. Πρόσεξε τις συγκεντρώσεις, που πηγαίνεις. Μη πας σε άπρεπες συγκεντρώσεις, γιατί είναι μεγάλος κίνδυνος για την αγνότητά σου. Αυτές οι συναναστροφές αφαιρούν την ντροπή κι απ΄ τις ντροπαλές, σμίγουν μάτια με μάτια, κι όταν φύγει η ντροπή γεννιούνται όλα τα χειρότερα κακά («αιδώς οιχομένη, πάντων γενέτειρα κακίστων»). Τις σοβαρές όμως συγκεντρώσεις με συνετούς φίλους να τις επιζητείς, για να εντυπώνεται στο νου σου ένας καλός λόγος, ή κάποιο ελάττωμα να κόψης ή να καλλιεργήσεις τους δεσμούς σου με εκλεκτές ψυχές. Μη εμφανίζεσαι ανεξέλεγκτα σε οποιονδήποτε, αλλά στους σώφρονες συγγενείς σου, στους ιερείς και σε σοβαρούς νεώτερους ή ηλικιωμένους. Μη συναναστρέφεσαι φαντασμένες γυναίκες, που έχουν στο νου τους στο έξω, για επίδειξη. Ούτε ακόμα άνδρες ευσεβείς, που ο σύζυγός σου δεν θέλει στο σπίτι, αν και συ τόσο πολύ τους εκτιμάς. Υπάρχει για σένα πιο ακριβό πράγμα από τον καλό σου σύζυγο, που τόσο αγαπάς;

10. Επαινώ τις γυναίκες, που δεν τις ξέρουν οι πολλοί άνδρες. Μη τρέχεις σε τραπέζια κοσμικά και ας είναι για γάμο ή για γενέθλια. Εκεί ανάβουν άνομοι πόθοι, με τους χορούς, τους πήδους και τα γέλια, την ψεύτικη ευχαρίστηση, που παραπλανεύουν ακόμη και τους αγνούς και σώφρονες. Και η αγνότητα είναι τόσο λεπτό πράγμα! Σαν το κερί στις ακτίνες του ήλιου! Απόφευγε ακόμα και στο σπίτι σου τα κοσμικά τραπέζια. Αν μπορούσαμε να περιορίσουμε τις ορέξεις της κοιλιάς, θα κυριαρχούσαμε στα πάθη μας.

11. Κράτα την μορφή σου γαλήνια και μη την αλλοιώνεις ούτε με μορφασμούς, όταν είσαι θυμωμένη. Στολίδια τ' αυτιά νά 'χουν όχι μαργαριτάρια, αλλά ν΄ ακούν καλά λόγια και να βάζουν για τα άσχημα λουκέτο στο νου. Έτσι, είτε κλειστά είναι, είτε ανοιχτά, η ακοή θα μένει αγνή.

12. Όσο για τα μάτια, είναι κείνα, που δείχνουν όλο το εσωτερικό της ψυχής. Ας σταλάζει αγνό κοκκίνισμα η παρθενική ντροπή κάτω από τα βλέφαρά σου και ας προκαλεί τη σεμνότητα και την αγνή ντροπή σε όσους σε βλέπουν και σ' αυτόν ακόμα το σύζυγό σου. Είναι πολλές φορές προτιμότερο, για πολλά πράγματα, να κρατάς κλειστά τα μάτια, χαμηλώνοντας το βλέμμα.

13. Και τώρα στη γλώσσα. Θα 'χεις πάντα εχθρό τον άνδρα σου, αν έχεις γλώσσα αχαλίνωτη, έστω κι αν έχεις χίλια άλλα χαρίσματα. Γλώσσα ανόητη βάζει, πολλές φορές, σε κίνδυνο και τους αθώους. Προτίμα κι όταν ακόμα έχεις δίκιο, τη σιωπή. Είναι προτιμότερη για να μη ριψοκινδυνεύσεις να πεις ένα άτοπο λόγο. Κι αν έχεις την επιθυμία να λες πολλά, το καλλίτερο είναι να σωπαίνεις. Πρόσεχε ακόμα και το βάδισμά σου. Μετράει στη σωφροσύνη.

14. Και τούτο πρόσεξε και άκουσε: Μην έχεις αδάμαστη σαρκική ορμή. Πείσε και τον άνδρα σου να σέβεται τις ιερές ημέρες. Γιατί οι νόμοι του Θεού είναι ανώτεροι από την εικόνα του Θεού. (...)

15. Αν από μένα τον γέροντα πήρες κάποιο λόγο πνευματικό, σου συνιστώ να τον φυλάξεις στα βάθη της ψυχής σου. Έτσι με ότι πήρες από αυτά που άκουσες και με την ηθική σου ανωτερότητα, θα θεραπεύσεις τον εξαίρετο σύζυγό σου και περίφημο πολιτικό άνδρα από την υπερηφάνεια.

16. Αυτό τώρα το παρόν δώρο, κειμήλιο σου προσφέρω. Αν θέλεις πάλι να σου ευχηθώ και το καλλίτερο, σου εύχομαι να γίνεις αμπέλι πολύκαρπο, με τέκνα τέκνων, για να δοξάζεται από περισσότερους ο Θεός, για τον οποίον γεννιόμαστε και προς τον Οποίον πρέπει απ' αυτή τη ζωή να οδεύουμε».

19.01.2022

Η Διάβα, ο τόπος μας...

17.01.2022

Γελάς & Αγάπη σ' αγαπάω...!

Όταν η χαρά Θεού γίνεται τραγούδι...

Ποιος είπε πως η θεολογία είναι ξένη προς την ζωή, το τραγούδι;

Ο Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. Χρυσόστομος Σταμούλης, καθηγητής Δογματικής, εκτός από τις θεολογικές σπουδές που έχει κάνει, έκανε μουσικές σπουδές (φλάουτο, ανώτερα θεωρητικά) στο Μακεδονικό και στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης. Από το 1991 διευθύνει τη Μεικτή Χορωδία νέων και ενηλίκων «Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος» Θεσσαλονίκης με την οποία έχει πραγματοποιήσει πολλές εμφανίσεις ανά την Ελλάδα. Έχει συνεργαστεί με τους Μίκη Θεοδωράκη, Διονύση Σαββόπουλο, Γεράσιμο Ανδρεάτο, Νίκο Ξυδάκη, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μελίνα Κανά κ.ά. καταξιωμένους καλλιτέχνες.


Μουσική, στίχοι: Χρυσόστομος Σταμούλης

Ερμηνεία: Αλέξανδρος Τζουγανάκης

Με την ευχή το καλοκαίρι του 2022, ένα αυγουστιάτικο φεγγάρι, στο εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής να απολαύσουμε μία ζωντανή έντεχνη μουσική βραδιά υπό το φως των αστεριών...


17.01.2022

Μ. Αθανάσιος και αιρέσεις...

16.01.2022

Ο Βίος του Μ. Αντωνίου.


15.01.2022

Προβληματισμοί πάνω στο ζήτημα της αχαριστίας.

13.01.2022

Ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος μιλάει για την αυτογνωσία...

Πηγή: www.aparchi.gr

09.01.2022

Στις 10 Ιανουαρίου εορτάζει ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης.

Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης (335/340 μ.Χ. - 394 μ.Χ.) ήταν ένας από τους τρεις Καππαδόκες Πατέρες (Μ. Βασίλειος, Γρηγόριος Θεολόγος, Γρηγόριος Νύσσης). Υπήρξε αδερφός του Μ. Βασιλείου και είχαν μητέρα την θεοσεβή Εμμέλεια. Ήταν έγγαμος και είχε νυμφευθεί την Θεοσέβεια, η οποία νωρίς εκοιμήθη. Αργότερα ο Νύσσης ακολούθησε τον ασκητισμό. Ο ίδιος εκλέχτηκε Επίσκοπος σε μία μικρή πόλη την Νύσσα (Καππαδοκία). Όταν ο αδερφός του Μ. Βασίλειος τον χειροτόνησε, ο λαός της πόλης αυτής παραπονέθηκε στον Μ. Βασίλειο γιατί χειροτονεί έναν τόσο μορφωμένο και φιλόσοφο στην μικρή αυτή πόλη. Τότε ο Μ. Βασίλειος είπε πως δεν κάνει η πόλη τον άνθρωπο, αλλά ο άνθρωπος την πόλη.

Θεωρείται ως ο κατεξοχήν ''φιλόσοφος'' άγιος. Επηρεάστηκε από την στωική, αριστοτελική και πλατωνική φιλοσοφία. Αυτό βέβαια ''στοίχισε'' στον Νύσσης, καθότι σε όλα τα κείμενα του, ιδίως στην θεωρία ''Περί αποκατάστασης των πάντων'', υπήρξε φιλοσοφικότατος. Γι' αυτό και δεν τιμήθηκε από την Εκκλησία αμέσως μετά τον θάνατο του. Η Εκκλησία ήρθε αιώνες αργότερα και η Ζ' Οικουμενική Σύνοδος (787 μ.Χ.), τετρακόσια χρόνια μετά την κοίμηση του τον ονόμασε ''Πατέρα Πατέρων''.

Στο παρακάτω βίντεο ο κ. Νίκος Νικολαΐδης, ομότιμος καθηγητής Πατερικής Θεολογίας στην Θεολογική Σχολή του Ε.Κ.Π.Α. μιλάει για τον Άγιο Γρηγόριο  Νύσσης.

07.01.2022

Για ποιο λόγο ο Θεός θέλησε να γίνει άνθρωπος;

Ο Καθηγητής της Δογματικής στην Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. Χρυσόστομος Σταμούλης συζητά για την γέννηση του Χριστού...

05.01.2022

Θεός, άνθρωπος, κτίση, φύση, αγιασμός...

03.01.2022

Ύμνοι Θεοφανείων από τους μοναχούς της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου.

03.01.2022

Κάλαντα Φώτων.

03.01.2022

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Χαλκίδος κ. Χρυσόστομος μιλάει για τις δοκιμασίες στη ζωή

με αφορμή τις πυρκαγιές στην Εύβοια.

Πηγή: www.aparchi.gr

01.01.2022

Πολύ όμορφο βίντεο για τον βίο του Μ. Βασιλείου.

01.01.2021

Ο Μ. Βασίλειος απευθύνεται με αγάπη στους νέους.

Ο Μ. Βασίλειος (300 -379 μ.Χ.) υπήρξε ένας από τους τρεις Καππαδόκες αγίους μαζί με τον άγιο Γρηγόριο Θεολόγο και τον αδελφό του άγιο Γρηγόριο Νύσσης.

Ανάμεσα στα έργα που έγραψε και ομιλίες με ποικίλο περιεχόμενο (δογματικό, παιδαγωγικό, εγκωμιαστικό κ.ά.) ένα έργο του κατέχει ύψιστη θέση ανάμεσα στα υπόλοιπα. Η ομιλία αυτή φέρει τον τίτλο ''Πρός τούς νέους, ὅπως ἂν ἐξ ἑλληνικῶν ὠφελοῖντο λόγων''. Στην ομιλία του ο Μ. Βασίλειος συμβουλεύει τους νέους να διαβάζουν ιστορικούς, ρήτορες, φιλοσόφους της αρχαιοελληνικής παιδείας και σκέψης και να κρατάνε από εκείνους τα απαραίτητα που ωφελούν την ψυχή τους. Είναι ένα πολύ πρωτοποριακό έργο για την εποχή εκείνη (περί το 363 ή 364 μ.Χ.). Παρατίθεται ένα απόσπασμα της ομιλίας που είναι και η αρχή του έργου...

''Πολλοί λόγοι, αγαπητά μου παιδιά, με κάνουν να σας δώσω αυτές τις συμβουλές. Πιστεύω ότι είναι οι καλύτερες και θα σας ωφελήσουν, αν τις κάνετε κτήμα σας. Έχω προχωρημένη ηλικία. Ασκήθηκα στη ζωή με πολλούς τρόπους. Γνώρισα επί πολλά χρόνια τις βιοτικές μεταβολές, που συμπληρώνουν την ανθρώπινη μόρφωση. Έτσι, έχω κάμποση πείρα στα ανθρώπινα πράγματα. Μπορώ, λοιπόν, σ᾿  αυτούς που πρωτοπαίρνομαι στο στάδιο της ζωής, να δείξω τον ασφαλέστερο δρόμο. Από την άποψη της συγγένειας, έρχομαι ευθύς μετά τους γονείς σας. Γι᾿  αυτό, σας αγαπώ όμοια μ᾿  εκείνους. Και σεις με βλέπετε σαν πατέρα σας, έτσι θαρρώ. Αν, λοιπόν, δεχθείτε με προθυμία τα λόγια μου, θα ανήκετε στη δεύτερη κατηγορία εκείνων που επαινεί ο αρχαίος ποιητής Ησίοδος, γράφοντας ότι είναι άριστος άνθρωπος όποιος μονάχος του ξεχωρίζει το σωστό κι είναι καλός άνθρωπος όποιος συμμορφώνεται με τις σωστές υποδείξεις. Ενώ όποιον δεν είναι ικανός να το κάνει αυτό, τον χαρακτηρίζει σαν άνθρωπο άχρηστο. Και μην απορήσετε που έρχομαι να προσθέσω κάτι δικό μου σε όσα διαβάζετε από τους αρχαίους στα σχολεία σας και μάλιστα να σας πω ότι αυτό το δικό μου είναι ωφελιμότερο από όσα εκείνοι σας διδάσκουν. Ακριβώς αυτό είναι το νόημα της συμβουλής μου: δεν πρέπει να παραδώσετε στους αρχαίους συγγραφείς το τιμόνι του νου σας, για να σας πάνε όπου αυτοί θέλουν. Δεν πρέπει να τους ακολουθείτε σε όλα. Πρέπει να πάρετε απ᾿ αυτούς ὀ,τι είναι χρήσιμο και να μη δώσετε προσοχή στα υπόλοιπα. Έρχομαι, λοιπόν, αμέσως να σας υποδείξω ποια είναι τα άχρηστα μέσα στα συγγράμματά τους και πως να ξεχωρίζετε τα πρώτα από τα δεύτερα'' (Μ. Βασιλείου, Πρός τούς νέους, ὅπως ἄν ἐξ ἑλληνικῶν ὠφελοῖντο λόγω).